กฎธรรมชาติในพุทธศาสนากับโลกแห่งมโนคติของพลาโต
คำสำคัญ:
กฎธรรมชาติ, พุทธศาสนา, มโนคติ, พลาโตบทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งศึกษาวิเคราะห์แนวคิดเรื่อง “กฎธรรมชาติ” ในพุทธศาสนา เปรียบเทียบกับแนวคิด “โลกแห่งมโนคติ” ของพลาโต (Plato) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อทำความเข้าใจโครงสร้างความจริงและหลักการพื้นฐานของสรรพสิ่งในทั้งสองระบบความคิด พุทธศาสนาอธิบายกฎธรรมชาติผ่านหลักอิทัปปัจจยตา ปฏิจจสมุปบาท และไตรลักษณ์ ซึ่งแสดงถึงความสัมพันธ์เชิงเหตุปัจจัยและความไม่เที่ยงของสรรพสิ่ง ขณะที่เพลโตเสนอว่าโลกแห่งมโนคติเป็นความจริงแท้ อันเป็นแบบอย่างนิรันดร์ของสรรพสิ่งในโลกประสบการณ์ ผลการศึกษาพบว่าทั้งสองแนวคิดมีจุดร่วมในฐานะการแสวงหาความจริงสูงสุด แต่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ กล่าวคือ พุทธศาสนาเน้นความเป็นกระบวนการและการเกิดดับตามเหตุปัจจัย ส่วนเพลโตเน้นความคงที่และความเป็นนิรันดร์ของมโนคติ ข้อค้นพบนี้สะท้อนให้เห็นมุมมองเชิงปรัชญาที่หลากหลายระหว่างตะวันออกและตะวันตก อันเป็นพื้นฐานสำคัญของการศึกษาปรัชญาเปรียบเทียบในเชิงลึกต่อไป
เอกสารอ้างอิง
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2559). พุทธธรรม. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2550). ปรัชญากรีก: บ่อเกิดภูมิปัญญาตะวันตก (พิมพ์ครั้งที่ 6). ศยาม.
พระราชวรมุนี (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2543). แก่นแท้ของพุทธธรรม. ธรรมสภา.
วิธาน สุชีวคุปต์. (2529). อภิปรัชญา. แสงจันทร์การพิมพ์.
สมภาร พรมทา. (2548). ปรัชญากรีก: กำเนิดและพัฒนาการ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุรพงษ์ ชัยนาม. (2554). ปรัชญากรีก: จากโสเครติสถึงอริสโตเติล. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Copleston, F. (1998). A history of philosophy. Image Books.
Plato. (1894). The republic (B. Jowett, Trans.). Clarendon Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

