โมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุของประสิทธิผลการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนตามหลักพุทธธรรมของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุพรรณบุรี

บทคัดย่อ

ดุษฎีนิพนธ์เรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบของการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุพรรณบุรี 2) เพื่อพัฒนาโมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุของประสิทธิผลการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนตามหลักพุทธธรรมของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุพรรณบุรี และ 3) เพื่อประเมินโมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุของประสิทธิผลการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนตามหลักพุทธธรรมของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุพรรณบุรี ใช้วิธีวิจัยผสมวิธีแบบพหุระยะ แบ่งเป็น 3 ระยะ คือระยะที่ 1 การวิจัยเชิงคุณภาพ ศึกษาองค์ประกอบด้วยการวิเคราะห์และรวบรวมข้อมูลจากเอกสาร และการสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ให้ข้อมูลสำคัญคือ ผู้นำทางการศึกษา ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการดูแลช่วยเหลือนักเรียน และผู้ทรงคุณวุฒิด้านการบริหารสถานศึกษา ได้จากการเลือกแบบเจาะจง (Purposive sampling) จำนวน 12 คน ระยะที่ 2 ใช้การวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ กลุ่มเป้าหมายในการสนทนากลุ่ม จำนวน 9 รูป/คน ได้จากการเลือกแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการสร้างข้อสรุปแบบอุปนัย และการใช้แบบสอบถาม กำหนดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ขนาดกลุ่มตัวอย่าง 10 คนต่อ 1 จำนวนเส้นทางแสดงความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรในโมเดลทั้ง 55 เส้นทาง ดังนั้นขนาดกลุ่มตัวอย่างที่เหมาะสมควรมีขนาด จำนวน 550 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยายด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป  ระยะที่ 3 ใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มเป้าหมายการประเมินเพื่อตรวจสอบ จำนวน 17 คน ได้จากการเลือกแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยระบบคอมพิวเตอร์โปรแกรมสำเร็จรูป โดยมีการแปลผลการวิเคราะห์ข้อมูลเกี่ยวกับความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ของโมเดลประสิทธิผล ผลการวิจัยพบว่า 1. องค์ประกอบของโมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุของประสิทธิผลการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนตามหลักพุทธธรรมของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุพรรณบุรี  มี 5 องค์ประกอบ คือ 1) การบริหารสถานศึกษา 2) กระบวนการของระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน 3) การมีส่วนร่วมของผู้ปกครอง บทบาทของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน 4) หลักธรรมพรหมวิหาร 4 และ 5) ประสิทธิผลของระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน 2. โมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุของประสิทธิผลการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนตามหลักพุทธธรรมของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุพรรณบุรี ประกอบด้วย ตัวแปรแฝง 5 ตัวแปร แบ่งเป็นตัวแปรภายนอกแฝง 3 ตัวแปร ตัวแปรภายในแฝง 2 ตัวแปร และตัวแปรสังเกตได้ 19 ตัวแปร  ซึ่งโมเดลประสิทธิผลการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนตามหลักพุทธธรรมของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุพรรณบุรี มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (Chi-square = 215.76, df= 187, p= .07339, GFI=.976, AGFI=.946,RMR=.017) สามารถอธิบายความแปรปรวนของประสิทธิผลของระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน ได้ร้อยละ 9.10 แสดงว่า การบริหารสถานศึกษา กระบวนการของระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน การมีส่วนร่วมของผู้ปกครอง บทบาทของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน และหลักธรรมพรหมวิหาร 4 สามารถส่งเสริมให้เกิดประสิทธิผลของระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนได้ โดยมีหลักธรรมพรหมวิหาร 4 เป็นตัวแปรส่งผ่าน 3. ผลการประเมินตรวจสอบความเป็นไปได้ ความเป็นประโยชน์และความเหมาะสม ของโมเดลปัจจัยเชิงสาเหตุของประสิทธิผลการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนตามหลักพุทธธรรมของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุพรรณบุรี ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้านตามลำดับ ซึ่งได้องค์ความรู้ “ROTE Model”  ประกอบด้วย Related persons, oversee,The Four Sublime States of Mind และ Educational institution administration