The Best Practices for Active Learning in the unit of DNA Technology to Enhance Scientific Learning Achievement and Science Communication Skill of Grade 10 students
The Best Practices for Active Learning in The Unit of DNA Technology to Enhance Learning Achievement and Science Communication Skill of Grade 10 th students
Keywords:
Keywords: Active Learning; Learning Achievement; Science Communication SkillAbstract
Abstract
The objective of this research was to study of the best practices for active learning in the unit of DNA technology to enhance learning achievement and science communication skill of grade 10 students. The participants were 33 grade 10 students in the second semester of academic year 2023, drawn by purposive sampling. The research instruments that provided consist of 1) lesson plans using active learning in the unit of DNA technology 2) learning achievement test 3) science communication skills questionnaire and 4) satisfaction questionnaire. The data were inductive analysis and analyzed by average (µ), standard deviation (σ), percentage (%). The finding showed that the best practices for active learning in the unit of DNA technology were 1) using question to stimulate students’ interest, review prior knowledge and lead to discussion 2) using games and videos to create interest and promote students’ understanding of learning content 3) encouraging students to brainstorm, discuss and draw conclusions from evidence that comes from inquiry 4) communication and refection on learning outcomes between teacher and students 5) facilitation, provide guidance on inquiry and journal writing to students. After learning the average score students’ learning achievement for 14.01, accounted for 71.06 percent, the average students’ science communication skill for 3.14, accounted for 78.50 and the satisfaction of students by using active learning in the unit of DNA technology was at the high level (µ = 4.02, σ =0.52)
References
กมล โพธิเย็น. (2564). Active Learning: การจัดการเรียนรู้ที่ตอบโจทย์การจัดการศึกษาในศตวรรษที่ 21 วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 19 (1), 11 – 28
กมลวรรณ กันยาประสิทย์. (2558). ประเด็นทางวิทยาศาสตร์กับสังคมเพื่อทักษะในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์, 26(2), 1-9.
กรรณิการ์ ไชยทอง และคณะ. (2562). การพัฒนาทักษะการสื่อสารวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสังคม. การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 57.
จตุพร ตระกูลปาน. (2561, 19 สิงหาคม). ไลน์เครื่องมือสื่อสารเพื่อการเรียนรู้. มติชนออนไลน์. https://www.matichon.co.th/education/news_1091952
จุมพล เหมะคีรินทร์. (2552, 3 กันยายน). “สื่อสารวิทย์ ง่ายนิดเดียว” เสียงเล่าอ้างจากน้อง ๆ ชาวค่ายนักสื่อสารวิทยาศาสตร์, ผู้จัดการออนไลน์. https://mgronline.com/science/detail/9520000100833
ทิศนา แขมมณี. (2551). ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 7). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธัญชนก ทาระเนตร และคณะ. (2565). ผลการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะตีมศึกษาที่มีต่อความคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ เรื่อง เทคโนโลยีทางดีเอ็นเอ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 24 (4), 132 – 142
ธันย์ชนก ผินอินทร์ (2564). การจัดการเรียนรู้โดยใช้แบบจำลองเป็นฐาน เพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสารทางวิทยาศาสตร์ เรื่อง การเปลี่ยนแปลงสถานะของสสารของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. การค้นคว้าอิสระ หลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์ศึกษา มหาวิทยาลัยนเรศวร.
นิชาภา เจียรวัฒนากร และ อะรุณี แสงสุวรรณ. (2566). การศึกษาการรู้พันธุศาสตร์และเจตคติต่อพันธุศาสตร์ เรื่อง เทคโนโลยีทางดีเอ็นเอ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้บริบทเป็นฐาน. ศึกษาศาสตร์สาร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 17 (1), 44 – 58
นิภาพร กุลสมบูรณ์ และ สุวิมล ว่องวานิช. (2565). Active Learning: จากความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนสู่ปรัชญาและทฤษฎีรากฐาน ตั้งทิศให้ถูกเพื่อไม่ทิ้งครูให้หลงทางอีกต่อไป. คุรุสภาวิทยาจารย์. 3(2), 1-17
บุศมาพร กันทะวัง. (2562). แนวทางการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดประเด็นทางวิทยาศาสตร์และสังคมเพื่อส่งเสริมการรู้พันธุศาสตร์ เรื่อง เทคโนโลยีทางดีเอ็นเอ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์ศึกษา, มหาวิทยาลัยนเรศวร.
พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์ และพเยาว์ ยินดีสุข (2545). พฤติกรรมการสอนวิทยาศาสตร์. กรุงเทพฯ: เดอะมาสเตอร์กรุ๊ป.
วชิร ศรีคุ้ม. (2561). แนวคิดคลาดเคลื่อนกับการพัฒนาสื่อการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์. นิตยสาร สสวท., 47 (215), 5 - 9
ศิริชัย รุจิดามพ์ และคณะ. (2564). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาชีววิทยาและการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนเชิงรุก เรื่อง ฮอร์โมนพืช. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23 (3), 301 - 314
สุนัดดา โยมญาติ. (2558). สื่อการสอนเรื่องพันธุศาสตร์ระดับโมเลกุล และพันธุวิศวกรรมศาสตร์ การโคลนยีนโดยอาศัยพลาสมิดของแบคทีเรีย นิตยสาร สสวท., 44 (197), 3 - 7
สำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551, โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด
สำนักงานคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ตามนโยบายลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้, มปพ.
Good, C.V. (1973). Dictionary of Education. New York: McGraw-Hill Book Co.
Kemmis, S. and Mctaggart. (1988). The Action Research Planner. Geelong Victoria: Deakin University
Ogle, D.M. (1986). K-W-L : A teaching model that develops active reading of expository text. Reading Teacher, 39(6), 564 - 570







