The Construct Validity Test of Statistical Curiosity Model for Matthayomsuksa 6 Students
The Construct Validity Test of Statistical Curiosity Model for Matthayomsuksa 6 Students at Rachineeburana School
Keywords:
construct validity, statistical curiosityAbstract
Curiosity is another variable in the affective domain that enhances the effectiveness of learning statistics. This research aims to examine the construct validity of the statistical curiosity model, which was developed based on the work of Herwin and Nurhayati. The model posits that curiosity comprises four aspects: 1) paying attention, 2) taking notes, 3) asking questions, and 4) comparing information. The study sample consisted of 238 Matthayomsuksa 6 students from Rachineeburana School in Nakhon Pathom Province, selected through simple random sampling. The research instrument was a statistical curiosity questionnaire, and data were analyzed using second-order confirmatory factor analysis.
The findings indicate that the statistical curiosity model aligns well with the empirical data. The Chi-Square value was 67.47 (df = 69, p-value = 0.53), with fit indices showing strong agreement: SRMR = 0.04, RMSEA = 0.00, GFI = 1.00, and AGFI = 1.00. Among the four components, asking questions exhibited the highest importance weight (B = 0.99), followed by comparing information (B = 0.87), taking notes (B = 0.79), and paying attention (B = 0.56).
References
ชมนาด เชื้อสุวรรณทวี. (2561). การเรียนการสอนคณิตศาสตร์. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยวิชิต เชียรชนะ. (2558). การใช้สถิติหลายตัวแปรเพื่อการวิจัย: การออกแบบ การวิเคราะห์ และการตีความหมาย. สามลดา.
เมธาสิทธิ์ ธัญรัตนศรีสกุล, วรกมล วงศธรบุญรัศมิ์, พรรณนิภา สนิทดี และวัชรินทร์ เกษร์สุวรรณ์. (2563). การตรวจสอบความตรงตามโครงสร้างโมเดลจิตนิสัยทางการเรียนคณิตศาสตร์สําหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนราชินีบูรณะ. การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 17 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน, 4108-4118.
เมธาสิทธิ์ ธัญรัตนศรีสกุล. (2562). การตรวจสอบความตรงเชิงทฤษฎีของแบบวัดความพร้อมในการเรียนรู้แบบชี้นำตนเอง สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 14 (1), 100-111.
ยุทธ ไกยวรรณ์. (2556). การวิเคราะห์สถิติหลายตัวแปรสำหรับงานวิจัย. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รังสรรค์ โฉมยา, สมบัติ ท้ายเรือคำ และเสกสรร ทองคำบรรจง. (2565). วิธีการกำหนดขนาดตัวอย่างสำหรับการวิเคราะห์แบบจำลองสมการโครงสร้างเชิงเส้น. วารสารวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 28 (2), 27-40.
รัตนะ บัวสนธ์. (2562). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อิทธิพัทธ์ สุวทันพรกูล. (2562). การวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Ben-Zvi, D., & Garfield, J. (2004). The Challenge of Developing Statistical Literacy, Reasoning and Thinking. Dordrecht: Kluwer Academic.
Ben-Zvi, D., & Makar, K. (2016). The Teaching and Learning of Statistics: International Perspectives. Switzerland: Springer.
Berlyne, D. E. (1954). A Theory of Human Curiosity. British Journal of Psychology, 45 (3), 180-191.
Brahier, D. L. (2016). Teaching Secondary and Middle School Mathematics. New York: Routledge.
Brown, T. A. (2015). Confirmatory Factor Analysis for Applied Research. New York: The Guilford Press.
Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2018). Research Methods in Education. New York: Routledge.
Comrey, A. L., & Lee, H. B. (2013). A First Course in Factor Analysis. New York: Psychology Press.
Costa, A. L., & Kallick, B. (2009). Habits of Mind Across the Curriculum: Practical and Creative Strategies for Teachers. Alexandria: Association for Supervision and Curriculum Development.
Eichler, A., & Cardona, L. Z. (2016). Empirical Research in Statistics Education. Switzerland: Springer.
Herwin, & Nurhayati, R. (2021). Measuring Students’ Curiosity Character Using Confirmatory Factor Analysis. European Journal of Educational Research, 10 (2), 773-783.
