The Needs Assessment for Developing Teacher Competencies in Artificial Intelligence Technology Skills to Promote the 5 Characteristics of Students in Upright Schools Under Lampang Primary Educational Service Area Office 1
The Needs Assessment for Developing Teacher Competencies in Artificial Intelligence Technology Skills to Promote the 5 Characteristics of Students in Upright Schools Under Lampang Primary Educational Service Area Office 1
Keywords:
การประเมินความต้องการจำเป็น; ทักษะการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์Abstract
Abstract
The purposes of this research were 1) to study the needs assessment for developing teacher’s Artificial Intelligence technology skills to promote the 5 characteristics of students in Upright Schools. 2) to study the guidelines for developing teacher’s Artificial Intelligence technology skills to promote the 5 characteristics of students in Upright Schools. Population sample consists of 300 teachers under Lampang Primary Educational Service Area Office 1 were instrumental in the research, questionnaires, focus group discussions. Statistics used for data analysis include: Frequency, Percentage, Means, Standard Deviation (SD) and priority by Modified Priority Needs Index (PNI). Qualitative data are analysis using Content Analysis.
The research were shown that:
- The results of needs assessment index (PNI) for developing Artificial Intelligence technology skills among teachers to promote the 5 characteristics of students in Upright Schools under the Lampang Primary Educational Service Area Office 1 found that, overall, the Create aspect had the highest priority needs index (PNI=0.39) followed by Understand (PNI=0.37), Access (PNI=0.31) and User (PNI=0.31), respectively.
- The guidelines for developing teacher’s Artificial Intelligence technology skills to promote the 5 characteristics of students in Upright Schools under the Lampang Primary Educational Service Area Office 1 in each of the following area: Create aspect, by developing skills in designing learning activities using artificial intelligence; Understand aspect, by learning how to apply artificial intelligence in learning management; Access aspect, by organizing training on cyber security and personal data protection; and User aspect, by developing advanced online learning platforms that integrate artificial intelligence technology.
References
กมล โพธิเย็น. (2562). ความคิดสร้างสรรค์ : พรสรรค์ที่ครูควรสรรค์สร้างให้ผู้เรียน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 1(17), 9-27.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. (17 กุมภาพันธ์ 2568). http://www.moe.go.th/moe/th/news/detail.php? NewsID=38880&Key=news_research
ธีระ รุญเจริญ. (2562). แนวทางการบริหารการศึกษาในยุคนี้ Education Thailand 4.0. เอกสารประกอบการบรรยายพิเศษเรื่องแนวโน้มการบริหารจัดการศึกษา.
ธีรศักดิ์ อุ่นอารมย์เลิศ. (2557). การประเมินโครงการ (พิมพ์ครั้งที่ 3). โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร นครปฐม.
นำพล ม่วงอวยพร. (2566). บทบาทของครูในยุค AI. https://shorturl.asia/JDG9X.
ประกาศคณะกรรมการคุรุสภา. (2563). เรื่อง รายละเอียดของมาตรฐานความรู้และประสบการณ์วิชาชีพครู.ตามข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4). (20 มกราคม 2568). https://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2563/E/109/T_0010.PDF.
พชรวิทย์ จันทร์ศิริสิร, กาญจน์ เรืองมนตรี, และราตรี เลิศหว้าทอง. (2566). สมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก สู่คุณภาพการศึกษาในยุคใหม่. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 5(2), 375-388.
พระสาโรจน์ ธีรภทฺโท. (2561). การใช้สื่อดิจิทัลเพื่อจัดการสอนศีลธรรมสำหรับนักเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษา อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรปราการ. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
พิชญ์สินี มะโน. (2562). ผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงในยุค DIGITAL DISRUPTION ต่อการศึกษา.วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 18(1), 1-6.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์และคณะ. (2560). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบ CRP. คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภรณี ศิริวิศาลสุวรรณ. (2562). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างทักษะชีวิตในยุคดิจิทัลสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต] มหาวิทยาลัยศิลปากร.
มทินา ลีลาวิวัฒน์. (2566). การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบเกี่ยวกับจริยธรรมของเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2563). การเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ (Creative Learning). จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
วิริยะ ฤาชัยพาณิชย์. (2559). เปิดมุมมองปัญหาการศึกษาไทยสู่แนวทางพัฒนาการศึกษาที่มีคุณภาพ. วารสารวิจัยเพื่อพัฒนาสังคมและชุมชน มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 3(2), 2-8.
สุชาติ เพชรเทียนชัย, ศุภวรรณ วงศ์สร้างทรัพย์ และธีรศักดิ์ สร้อยคีรี. (2565). ปัญญาประดิษฐ์ในพลศึกษาเพื่อการเรียนรู้. วารสารศาสตร์การศึกษาและการพัฒนามนุษย์,6(2), 47-60.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 3 ฉบับปรับปรุง). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศรัณย์ศิริ คัมภิรานนท์. (2562). AI เทคโนโลยีอนาคตของประเทศไทย (Artificial Intelligence in Thailand). https://shorturl.asia/2yr5e.
อิทธิณัฐ ตันติวิทิตพงศ์. (2558). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนทักษะแบบผสมผสานโดยเน้นการเรียนรู้ในสถานการณ์จริงเพื่อเสริมสร้างทักษะการทำงานสำหรับนักศึกษาสาขา เทคโนโลยีการโทรทัศน์และวิทยุกระจายเสียง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
De Cecco, J. P. (1968). The psychology of learning and instruction : educational psychology. Englewood Cliffs, N. J.: Prentice-Hall.
Doherty, A. (1998). The Internet: Destined to Become a Passive Surfing Technology. Educational Technology, 38(5), 61 -63.
