STAPS Inclusive Education Management Model of Wangwareewonratwatthana School
Keywords:
Management model, inclusive education, Wangwareewonratwattana SchoolAbstract
The objectives of this research were to 1) study the components of inclusive education management at Wangwareewonratwattana School, 2) develop a model for inclusive education management at Wangwareewonratwattana School, 3) Study the results of using the inclusive education management model of Wangwareewonratwatthana School and 4) evaluate the picture. Management model for inclusive education of Wangwareewonratwattana School The target group is school board Advisory Committee, teachers, and parents of students of Wangwareewonratwattana School. A total of 86 people were selected through purposive selection. The research tools used were questionnaires and questions. Statistics used in data analysis are percentage, mean, and standard deviation.
The results were as follows;
1. 5 components of inclusive education management: 1) student side, 2) teaching and learning management side, 3) inclusive education administration side, 4) parent participation side, and 5) Educational assistance and services
2. Inclusive education management model of Wangwareewonratwattana School 6 components include 1) principles and reasons for the model 2) objectives of the model 3) roles and responsibilities of relevant personnel 4) components of inclusive education management 5) leading to practice and 6) evaluation of the model
3. The results of implementing the inclusive education management model at Wangwareewonratwattana School revealed that, overall, it was at the highest level (μ = 4.53). The component with the highest mean score was S – Student (Student Quality) (μ = 4.63), followed by T – Teaching (Instructional Management) (μ = 4.60), A – Administrative (Inclusive Education Administration) (μ = 4.57), S – Service (Educational Support and Services) (μ = 4.50), and P – Parent (Parental Involvement) (μ = 4.36), respectively.
4. Results of the evaluation of the inclusive education management model of Wangwareewonratwattana School. In terms of appropriateness and feasibility, it is at a highest level.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2556). พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ พ.ศ. 2556. สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ.
กองทุนรัฐวัฒน์ตันมณีเพื่อสิทธิคนออทิสติก. (2556). การเคลื่อนไหวลักดันรัฐ/สังคมทั้งในส่วนกลางและในพื้นที http://www.autisticthailand.com/aucontent/mainmenu2007.htm
นิศากร จิติวงค์. (2563). การพัฒนาแนวทางการจัดการศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 5). ภาควิชาพื้นฐานของการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
บุษบา ตาไว. (2550). สภาพปัญหาและแนวทางในการบริหารจัดการเรียนร่วมโดยใช้โครงสร้างชีทของโรงเรียนแกนนำจัดการเรียนร่วมจังหวัดสุโขทัย. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
เผียน วงศ์ทองดี. (2554). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการศึกษาโรงเรียนวัดลาดศรัทธาราม (สำนักงานสลากกินแบ่งสงเคราะห์ 128) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 2.[วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.
พงษ์ศักดิ์ ภูกาบขาว. (2553). ข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อความมีประสิทธิผลของโรงเรียนเรียนร่วมจังหวัดขอนแก่น. [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ พ.ศ. 2551. (2551). ราชกิจจานุเบกษา.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2553). (2553). ราชกิจจานุเบกษา.
ภาวิณี เทมียโก. (2563). การพัฒนาแนวทางการจัดการศึกษาเรียนรวมสำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1. [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
มลิวัลย์ ธรรมแสง. (2557). ความเข้าใจเรื่องการเรียนรวม. https://www.deafthai.org/
โรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา. (2566). รายงานการประกันคุณภาพภายในของโรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนาปีการศึกษา 2565. กลุ่มงานวิชาการ โรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560. (2560). ราชกิจจานุเบกษา.
ศิรินทิพย์ แสงทองพิทักษ์. (2557). รูปแบบการจัดการเรียนการสอนสำหรับนักเรียนที่บกพร่องทางการเรียนรู้ของโรงเรียนแกนนำจัดการเรียนร่วม. [ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). นโยบายการจัดการศึกษาเรียนรวม. กระทรวงศึกษาธิการ.
_______.(2566). นโยบายและจุดเน้นของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประจำปีงบประมาณ 2567–2568. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา. (2561). คู่มือการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา พ.ศ. 2561.
สุนิสา สกุลเกื้อกุล, และคณะ. (2563). รูปแบบการจัดการศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับสถานศึกษาในจังหวัดน่าน. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(8), 363–380.
สุมาลี รามฤทธิ์. (2558). รูปแบบการจัดการเรียนรวมที่มีประสิทธิภาพสำหรับสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 10(1), 181–193.
Bertalanffy, L. von. (1968). General system theory: Foundations, development, applications. George Braziller.
Epstein, J. L. (2001). School, family, and community partnerships: Preparing educators and improving schools. Westview Press.
Gardner, H. (1983). Frames of mind: The theory of multiple intelligences. Basic Books.
Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner (3rd ed.). Deakin University.
Meyer, A., Rose, D. H., & Gordon, D. (2014). Universal design for learning: Theory and practice. CAST.
Tomlinson, C. A. (2014). The differentiated classroom: Responding to the needs of all learners (2nd ed.). ASCD.
United Nations. (2006). Convention on the Rights of Persons with Disabilities (CRPD). United Nations.
UNESCO. (2025). Inclusion in education. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization. https://www.unesco.org/en/inclusion-education.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge, MA: Harvard University Press.
