การพัฒนาและยกระดับผลิตภัณฑ์อาหารพื้นถิ่นเพื่อเสริมสร้างเศรษฐกิจชุมชนในจังหวัดสุรินทร์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันของอาหารพื้นถิ่นจังหวัดสุรินทร์ 2) ศึกษากระบวนการพัฒนา และยกระดับคุณภาพผลิตภัณฑ์อาหารพื้นถิ่นของชุมชน 3) เพื่อพัฒนาและยกระดับผลิตภัณฑ์อาหารพื้นถิ่นเพื่อเสริมสร้างเศรษฐกิจชุมชนในจังหวัดสุรินทร์ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลหลักโดยการคัดเลือกแบบเจาะจง จำนวน 5 กลุ่ม ได้แก่ 1) กลุ่มผู้บริหารภาครัฐ/ผู้นำท้องถิ่น จำนวน 5 คน 2) นักวิชาการ/ปราชญ์ชุมชน จำนวน 3 คน  3) นักพัฒนาชุมชน จำนวน 2 คน 4) กลุ่มแม่บ้าน/ผู้ประกอบการร้านอาหาร จำนวน 10 คน และ 5) ตัวแทนชุมชน จำนวน 10 คน รวมเป็น 30 คน เครื่องมือการวิจัยคือแบบสัมภาษณ์ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการลงพื้นที่สัมภาษณ์กลุ่มเป้าหมาย แล้วนำเสนอผลการวิจัยด้วยวิธีการวิเคราะห์เชิงพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า

1.ปัจจุบันจังหวัดสุรินทร์ประชาชนส่วนใหญ่จัดอยู่ในกลุ่มไทยเขมร กลุ่มไทยกูย และกลุ่มไทยลาว ซึ่งวัฒนธรรมอาหารพื้นถิ่นของจังหวัดสุรินทร์เองก็ได้รับอิทธิพลมาจากกลุ่มชนชาติดังกล่าว อาหารพื้นถิ่นมีความหลายหลายชนิด เช่น อังแกบบอบ หรือ กบยัดไส้ เป็นอาหารที่ชาวเขมรและกูยนิยมรับประทาน เพราะได้รสเผ็ดร้อนจากพริก เป็นต้น

2.กระบวนการในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่จากหลากหลายแนวคิดของนักวิชาการจะมีความคล้ายคลึงกันผู้ศึกษาจึงสรุปขั้นตอนหลักที่สำคัญในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ 5 ขั้นตอน คือ 1) การพัฒนาแนวคิด 2) การประเมินปัจจัยที่มีอยู่ 3) การประเมินปัจจัยที่ใช้อย่างละเอียด 4) การพัฒนาและทดสอบผลิตภัณฑ์ 5) การจำหน่ายผลิตภัณฑ์ออกสู่ตลาด (Launch) งานวิจัยนี้ได้คัดเลือกอาหารพื้นถิ่นคืออังแก๊บบอบหรือกบยัดไส้ เพื่อเข้าสู่กระบวนการพัฒนาและยกระดับคุณภาพผลิตภัณฑ์อาหารพื้นถิ่นของชุมชนในจังหวัดสุรินทร์

3.การพัฒนาและยกระดับผลิตภัณฑ์อาหารพื้นถิ่น โดยทีมวิจัยได้ยกระดับเพื่อเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์อาหารพื้นถิ่น คือ อังแก๊บบอบ(กบยัดไส้) ด้วยการพัฒนาสูตรอาหาร เช่น รสชาติ รูปลักษณ์ เป็นต้น และบรรจุภัณฑ์ที่เหมาะสมกับผลิตภัณฑ์อาหารและตรงกับความต้องการชุมชนและบริบทของท้องถิ่น