แนวทางการพัฒนานวัตกรรมการสื่อสารเชิงพุทธ

ผู้แต่ง

  • อิสรพงษ์ ไกรสินธุ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
  • พระครูสุนทรวีรบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • พระครูโสภณสาโรภาส มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • พระครูโกศลพัฒนาภรณ์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • พระครูสังฆรักษ์จักกฤษณ์ ภูริปญฺโญ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • มนัสนันท์ บุญปู่ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

การพัฒนา, นวัตกรรม, สื่อสารเชิงพุทธ

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยเรื่องแนวทางการพัฒนานวัตกรรมการสื่อสารเชิงพุทธครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาวัตกรรมการสื่อสารเชิงพุทธ 2) เพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบและตัวชี้วัดนวัตกรรมการสื่อสารเชิงพุทธ และ3) เพื่อนำเสนอแนวทางการพัฒนาพื้นที่นวัตกรรมการสื่อสารเชิงพุทธ กลุ่มตัวอย่าง คือ 1 นักเรียนโรงเรียนมัธยมจุลมณีศรีสะเกษ และนักเรียนโรงเรียนวิถีพุทธสุรินทร์ราชมงคล จังหวัดสุรินทร์ จำนวน 60 คน โดยการสุ่มแบบเจาะจง
ผลการวิจัยพบว่า
1) การพัฒนานวัตกรรมการสื่อสารเชิงพุทธ โดยถอดบทเรียนการจัดกิจกรรมนวัตกรรมการสื่อสารในรูปแบบต่าง ๆ ออกเป็น (1) นวัตกรรมการสื่อสารการเรียนการเรียนรู้วิถีพุทธ  (2) สร้างกิจกรรมให้เกิดความต่อเนื่อง (3) การสื่อสารการฝึกจิตภาวนาใช้หลักธรรมในการสร้างเกราะดำเนินชีวิตหลักธรรมนำการศึกษามาพัฒนาวัตกรรมการสื่อสารให้เข้าไปด้วยกันกับ (4) การสร้างเครือข่ายสถานศึกษาการสร้างเครือข่ายของสถานศึกษาเป็นการร่วมมือกับภาครัฐและเอกชน

2) วิเคราะห์องค์ประกอบและตัวชี้วัดนวัตกรรมการสื่อสารเชิงพุทธ การสังเคราะห์องค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัยพื้นที่นวัตกรรมต้นแบบ มีองค์ความรู้ที่ได้จากการสังเคราะห์พื้นที่นวัตกรรมทางการศึกษาการเรียนรู้วิถีพุทธ เป็นการบูรณาการพื้นที่นวัตกรรมทางการศึกษากับวิถีพุทธเข้าการดำเนินการพื้นที่นวัตกรรมทางการศึกษาวิถีพุทธ

3) การนำเสนอแนวทางการพัฒนาพื้นที่นวัตกรรมการสื่อสารเชิงพุทธเพิ่มพลังความคิด เป็นปัจจัยการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ สนับสนุนบทบาทผู้สอนในการเสริมสร้างสมาธิของผู้เรียน เพื่อการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ใน ฝึกผู้เรียนให้คิดและทำ บนพื้นฐานของความรู้ที่เป็นปัจจุบันและถูกต้อง มีทักษะในการแสวงหาความรู้ ทักษะการถอดบทเรียนสู่สังคมของการสร้างเครือข่ายการเรียนการสอน

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา แก้วเทพ และคณะ. (2551). การจัดการความรู้เบื้องต้นเรื่องการสื่อสารชุมชน. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

จินตวีร์ เกษมศุข. (2554). การสื่อสารกับการเปลี่ยนแปลงสังคม. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ทัศนีย์ เจนวิถีสุข. (2552). การสื่อสารที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสังคมที่ปรากฏในพระไตรปิฎก. (สารนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ปณัชญา ลีลายุทธ. (2558). การสื่อสารทางการเมืองเพื่อสันติเชิงพุทธบูรณาการ. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฏีบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2544). พุทธวิธีในการสอน. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์บริษัท สหธรรมิก จำกัด.

พระราชวรมุนี (ป. อ. ปยุตฺโต). (2531). เทคนิคการสอนของพระพุทธเจ้า. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.

ธนันต์ชัย พัฒนะสิงห์. (2565). กระบวนการสร้างความสัมพันธ์ในครอบครัวตามหลักพุทธธรรม เพื่อลดพฤติกรรมการสื่อสารโซเซียลเน็ตเวิร์ค .วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์ 7, (3),883-896. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/mcjou/article/view/261375/175816

สายน้ำผึ้ง รัตนงาม. (2557). พุทธวิธีการรู้เท่าทันสื่อโทรทัศน์ในสังคมไทย. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2535). พระไตรปิฎกภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาเตปิฏกํ 2500. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ศิระ ศรีโยธิน. (2560). การสื่อสารภายในองค์กรจากแนวคิดการสร้างแบรนด์ภายในองค์กร.วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, Silpakorn University สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ. สาขามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ, 10(2), 1025-0239. https://hetci-thaijo.org/index.php/Veridian-Journal/article/view/98029/76387

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-23

รูปแบบการอ้างอิง

ไกรสินธุ์ อ., พระครูสุนทรวีรบัณฑิต, พระครูโสภณสาโรภาส, พระครูโกศลพัฒนาภรณ์, พระครูสังฆรักษ์จักกฤษณ์ ภูริปญฺโญ, & บุญปู่ ม. . (2026). แนวทางการพัฒนานวัตกรรมการสื่อสารเชิงพุทธ. วารสารวนัมฎองแหรกพุทธศาสตรปริทรรศน์, 13(1), 217–230. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/Vanam_434/article/view/291247

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย