ภาวะผู้นำทางการศึกษาแบบเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญบนฐานพรหมวิหารธรรม 4
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำทางการศึกษา, การศึกษาแบบเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ, พรหมวิหารธรรม 4บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะผู้นำทางการศึกษาแบบเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญบนฐานพรหมวิหารธรรม 4 หลักพรหมวิหารธรรม 4 เป็นแนวคิดการบริหารสถานศึกษาที่มุ่งบูรณาการการพัฒนาผู้เรียนอย่างรอบด้าน ทั้งด้านสติปัญญา คุณธรรม จริยธรรม และทักษะชีวิต ควบคู่กับการนำองค์กรด้วยหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา แนวคิดดังกล่าวสะท้อนบทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาในฐานะผู้นำทางจริยธรรม ผู้นำการเปลี่ยนแปลง และผู้อำนวยความสะดวกในการจัดการเรียนรู้ โดยยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลางและเคารพในคุณค่าและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของผู้เรียนทุกคน การประยุกต์ใช้หลักพรหมวิหารธรรม 4 ในการบริหารและการตัดสินใจทางการศึกษา ช่วยส่งเสริมความสัมพันธ์อันดีระหว่างผู้บริหาร ครู ผู้เรียน และผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง อันนำไปสู่บรรยากาศการเรียนรู้ที่เอื้อต่อการพัฒนาศักยภาพของผู้เรียนอย่างสมดุล ทั้งด้านวิชาการ คุณธรรม และพฤติกรรมทางสังคม ภาวะผู้นำทางการศึกษาแบบเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญบนฐานพรหมวิหารธรรม 4 จึงเป็นแนวทางสำคัญในการยกระดับคุณภาพการศึกษา และเสริมสร้างความยั่งยืนของสถานศึกษาในบริบทสังคมร่วมสมัย ผลการสังเคราะห์องค์ความรู้ พบว่า ภาวะผู้นำทางการศึกษาบนฐานพรหมวิหารธรรม 4 สามารถบูรณาการเป็นกรอบแนวคิดเชิงระบบที่ประกอบด้วย 4 มิติหลัก ได้แก่ (1) มิติด้านการสร้างบรรยากาศการเรียนรู้เชิงเมตตา ที่ส่งเสริมความไว้วางใจและความปลอดภัยทางจิตใจของผู้เรียน (2) มิติด้านการสนับสนุนและพัฒนาศักยภาพผู้เรียนเชิงกรุณา ที่เน้นการช่วยเหลือและลดความเหลื่อมล้ำทางการเรียนรู้ (3) มิติด้านการเสริมแรงเชิงบวกตามหลักมุทิตา ที่กระตุ้นแรงจูงใจและความภาคภูมิใจในความสำเร็จของผู้เรียน และ (4) มิติด้านการกำกับด้วยความยุติธรรมตามหลักอุเบกขา ที่ส่งเสริมการตัดสินใจอย่างมีเหตุผล โปร่งใส และปราศจากอคติ ทั้งนี้ การบูรณาการทั้ง 4 มิติส่งผลให้เกิดกระบวนการจัดการเรียนรู้ที่สมดุลระหว่างด้านอารมณ์ สติปัญญา และคุณธรรม อันนำไปสู่การพัฒนาผู้เรียนอย่างองค์รวม และเสริมสร้างประสิทธิผลของการบริหารสถานศึกษาอย่างยั่งยืน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ชีวิน อ่อนลออ และคณะ. (2566). การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21: โลกแห่งดิจิทัล. วารสารส่งเสริมการเรียนรู้, 3(5), 2.
ธิดารัตน์ อัฐกิจ และคณะ. (2567). การศึกษาไทยในยุุคดิจิทัล. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 21(1), 3.
นุช สัทธาฉัตรมงคล และอรรถพล ธรรมไพบูลย์. (2559). ผู้นำการเปลี่ยนแปลงในยุคโลกาภิวัฒน์สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารธุรกิจปริทัศน์, 8(1), 167.
ประสิทธิ์ ไชยศร. (2567). บทบาทของผู้นำทางการบริหารการศึกษาในยุคใหม่. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(3), 1088.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูโกวิทธรรมวิธาน ธมฺมสุนฺทโร (สังข์ศิริ) และคณะ. (2567). ภาวะผู้นําตามหลักพรหมวิหาร 4 ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2 จังหวัดเลย. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(5), 453.
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช). (2541). พระในบ้าน. กรุงเทพฯ: คาธาวรรณการพิมพ์.
พระมหากิตติณัฏฐ์ สุกิตฺติเมธี. (2565). การปลูกฝังคุณธรรมผ่านหลักธรรมพระพุทธศาสนาสำหรับนักเรียน. วารสาร นวพุทธศาสตร์, 1(1), 46.
พระมหาอำพล ชัยสาร และคณะ. (2565). ภาวะผู้นำทางการศึกษาในศตวรรษที่ 21 กับความเชื่อมั่นในตนเอง. วารสารการพัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่, 7(7), 417.
พิเชษฐ ยังตรง และคณะ. (2560). กลยุทธ์การพัฒนาคุณลักษณะที่พึงประสงค์ของผู้เรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ในศตวรรษที่ 21. สุทธิปริทัศน์, 31(100), 2.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2525). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ: อักษรเจริญทัศน์.
วิไลลักษณ์ รู้กิจ และคณะ. (2567). ภาวะผู้นำเชิงคุณธรรมจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคการเปลี่ยนแปลงของโลก. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(2), 427.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2564). พจนานุกรมพุทธศาสตร ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 43. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุพิชญา พันธ์เดช. (2563). การพัฒนาแนวทางการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญสำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา), บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อวยชัย รางชัยกุล. (2566). ภาวะผู้นําเชิงคุณธรรม: กระบวนการขับเคลื่อนองค์กรไปสู่เป้าหมายอย่างยั่งยืน. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 6(2), 136.
