การจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีความยืดหยุ่นทางปัญญาเพื่อส่งเสริมความสามารถในการสื่อสารทางคณิตศาสตร์และความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

สุธาสินี ขาวสำอางค์; อุบลวรรณ  ส่งเสริม

ผู้แต่ง

สุธาสินี ขาวสำอางค์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
อุบลวรรณ ส่งเสริม มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

ทฤษฎีความยืดหยุ่นทางปัญญา, ความสามารถในการสื่อสารทางคณิตศาสตร์, ความพึงพอใจ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลอง ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการสื่อสารคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีความยืดหยุ่นทางปัญญา 2) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีความยืดหยุ่นทางปัญญา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้น ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 เป็นการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยในการสุ่มจำนวน 1 ห้องเรียน มีนักเรียนจำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีความยืดหยุ่นทางปัญญา จำนวน 2 แผน รวม 6 ชั่วโมง 2) แบบทดสอบวัดความสามารถในการสื่อสารคณิตศาสตร์ 3) แบบประเมินความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎี สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลใช้ ค่าเฉลี่ย () ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) สถิติทดสอบค่าที แบบไม่อิสระจากกัน (t-test Dependent) ผลการวิจัย พบว่า นักเรียนที่เรียนด้วยทฤษฎีความยืดหยุ่นทางปัญญามีความสามารถในการสื่อสารทางคณิตศาสตร์สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และมีความพึงพอใจต่อรูปแบบการเรียนรู้ในระดับมากที่สุด

เอกสารอ้างอิง

ถนอมพร เลาหจรัสแสง. (2541). คอมพิวเตอร์ช่วยสอน. กรุงเทพฯ: ศูนย์หนังสือแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ประภาวดี เทพทอง. (2545). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ด้วยการสอนโดยใช้กระบวนการสื่อสาร (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาประถมศึกษา). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เอื้อจิตร พัฒนจักร, ไมตรี อินทร์ประสิทธิ์, & นฤมล อินทร์ประสิทธิ์. (2551). การศึกษาการสื่อสารทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนในกระบวนการพัฒนาวิชาชีพครูที่ใช้การศึกษาชั้นเรียน.

Chaijaroen, S., Deejring, K., & Samat, C. (2018). Cognitive flexibility of students learning with constructivist learning environment model enhancing cognitive flexibility in higher education. In J. C. Yang et al. (Eds.), Proceedings of the 26th International Conference on Computers in Education. Asia-Pacific Society for Computers in Education.

Deejring, K., & Chaijaroen, S. (2012). The constructivist learning environments model enhancing cognitive flexibility for higher education: Validation phase. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 46, 3764–3770. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2012.06.143

Emori, H. (2005). The workshop for young mathematics educators in Thailand 2005: Building up the research.

Jonassen, D. H. (1999). Designing constructivist learning environments. In C. M. Reigeluth (Ed.), Instructional design theories and models: A new paradigm of instructional theory (Vol. 2, pp. 215–239).

National Council of Teachers of Mathematics. (1989). Curriculum and evaluation standards for school mathematics. Reston, VA: National Council of Teachers of Mathematics.

Spiro, R. J., Coulson, R. L., Feltovich, P. J., & Anderson, D. (1988). Cognitive flexibility theory: Advanced knowledge acquisition in ill-structured domains. In V. Patel (Ed.), Proceedings of the 10th Annual Conference of the Cognitive Science Society (pp. 375–383). Hillsdale, NJ: Erlbaum.