ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุควิถีใหม่ สังกัดเทศบาลนคร นครศรีธรรมราช

ลาภทวี  ลีลาทิวานนท์; วีระยุทธ  ชาตะกาญจน์; อรรครา  ธรรมาธิกุล

ผู้แต่ง

ลาภทวี ลีลาทิวานนท์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, นครศรีธรรมราช, ประเทศไทย
วีระยุทธ ชาตะกาญจน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, นครศรีธรรมราช, ประเทศไทย
อรรครา ธรรมาธิกุล มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, นครศรีธรรมราช, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัล, ประสิทธิผลของสถานศึกษา, องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา ศึกษาประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูยุควิถีใหม่ ศึกษาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูยุควิถีใหม่ และเพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดเทศบาลนครนครศรีธรรมราช กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครู รวมทั้งสิ้น 260 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ การถดถอยเชิงพหุคูณ และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1. ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก พบว่า ด้านการสร้างเครือข่ายดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และ การสร้างวัฒนธรรมการเรียนรู้ดิจิทัล มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด 2. ประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูยุควิถีใหม่ โดยรวมและรายด้าน อยู่ในระดับมาก พบว่า ความสามารถในการพัฒนาตนเองและวิชาชีพ มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด และความสามารถในการจัดการเรียนรู้มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด 3. ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหาร ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูยุควิถีใหม่ พบว่า การสร้างวัฒนธรรมการเรียนรู้ดิจิทัล การสร้างเครือข่ายดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ และ การใช้งานดิจิทัลอย่างมืออาชีพ ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุควิถีใหม่ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4. แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษามีความสำคัญอย่างยิ่งในการส่งเสริมประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัล โดยควรมีการสนับสนุนโครงสร้างพื้นฐาน การใช้เครื่องมือดิจิทัลอย่างเหมาะสม ผู้บริหารต้องมองเห็นภาพรวมขององค์กร วางแผน กำหนดเป้าหมายได้อย่างเป็นระบบ พร้อมทั้งส่งเสริมการมีส่วนร่วมของบุคลากร พัฒนาทักษะดิจิทัลผ่านการอบรมกิจกรรมเชิงปฏิบัติการอย่างเป็นระบบ

เอกสารอ้างอิง

ณัฏฐณิชา พรปทุมชัยกิจ. (2564). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ศรีสะเกษ ยโสธร. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 15(2), 50–64.

ธัญชาติ ล้อพงศ์พานิชย์. (2567). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศในศตวรรษที่ 21 ของครูโรงเรียนเอกชน จังหวัดอุบลราชธานี. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(2), 579–592.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

พิมพิลา อำนาจ. (2566). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ (ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ภานุเดช แสงลุน. (2564). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำด้านดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 11(41), 175–184.

ฝนทิพย์ หาญชนะ และ คึกฤทธิ์ ศิลาลาย. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาตามความคิดเห็นของครู โรงเรียนสหวิทยา เขตชลบุรี 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(6), 117–133.

รุ่งรัตน์ พลชัย. (2563). ภาวะผู้นำกับการบริหารในยุคดิจิทัล. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน, 1(3), 53–62.

สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2562). กรอบสมรรถนะครูเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (ซีทีซีเอฟ). กรุงเทพฯ: บริษัทออนป้า จำกัด.

สุชญา โกมลวานิช และคณะ. (2563). องค์ประกอบของภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 23. ใน สุรศักดิ์ วงศ์รัตนชีวิน (บ.ก.), การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 21 (น. 700–708). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.

Likert, S. (1961). New patterns of management. New York: McGraw-Hill.