รูปแบบการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร (CLT) ด้วยเทคนิค เพื่อนคู่คิด (Think-Pair-Share) ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาลัยช่างศิลป สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

ผู้แต่ง

  • วรรณธิรา วิระวรรณ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น, ประเทศไทย
  • อัจฉราพร ใครบุตร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น, ประเทศไทย
  • พชรกฤต ศรีบุญเรือง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

รูปแบบการจัดการเรียนรู้

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และ ความต้องการจำเป็นของการพัฒนารูปแบบ 2) เพื่อพัฒนารูปแบบ 3) เพื่อทดลองใช้รูปแบบ และ 4) เพื่อประเมินรูปแบบการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร (CLT) ด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด (Think-Pair-Share) ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาลัยช่างศิลป สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) มีกระบวนการวิจัย 4 ระยะ ได้แก่ 1) การศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นของการพัฒนารูปแบบ 2) การพัฒนารูปแบบ 3) การทดลองใช้รูปแบบ และ 4) การประเมินรูปแบบ

กลุ่มเป้าหมายระยะที่ 1 ได้แก่ 1) อาจารย์กลุ่มวิชาภาษาไทย วิทยาลัยช่างศิลป สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ จำนวน 3 คน ได้มาด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) 2) นักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร ภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2568 วิทยาลัยช่างศิลป สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ จำนวน 61 คน ได้มาด้วยวิธีการสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) กลุ่มเป้าหมายระยะที่ 2 ได้แก่ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 11 คน เพื่อตรวจสอบความเหมาะสมของรูปแบบ โดยการจัดสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ (Connoisseurship) กลุ่มเป้าหมายระยะที่ 3 ได้แก่ นักศึกษาวิทยาลัยช่างศิลปนครศรีธรรมราช ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร ภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 12 คน และกลุ่มเป้าหมายระยะที่ 4 ได้แก่ 1) อาจารย์กลุ่มวิชาภาษาไทย วิทยาลัยช่างศิลป สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ จำนวน 3 คน 2) นักศึกษาที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร ภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2568 วิทยาลัยช่างศิลปนครศรีธรรมราช จำนวน 12 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นของการพัฒนารูปแบบแบบบันทึกการสนทนากลุ่ม (Focus Group) แบบประเมินรูปแบบการพัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบวัดทักษะการพูดสื่อสาร แบบวัดพฤติกรรมการมีทัศนคติที่ดีต่อรายวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร และแบบสอบถามความคิดเห็นที่มีต่อรูปแบบ การพัฒนาการจัดการเรียนรู้ดำเนินการทดลอง ๑๙ ชั่วโมง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ดัชนีความต้องการจำเป็น Priority Needs Index (PNI) ค่า t-test และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลวิจัย พบว่า

  1. สภาพที่พึงประสงค์ของการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะการพูดสื่อสาร และการมีทัศนคติที่ดีต่อรายวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยเฉพาะด้านส่งเสริมทัศนคติที่ดีต่อรายวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความต้องการเร่งด่วนในการพัฒนาการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทัศนคติของนักศึกษาต่อภาษาไทย
  2. รูปแบบการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการสอนภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร (CLT) ด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด (Think-Pair-Share) ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบหลัก และได้รับการประเมินความเหมาะสมโดยผู้เชี่ยวชาญว่า มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุดโดยภาพรวม แสดงให้เห็นว่า รูปแบบที่บูรณาการแนวคิดการสอนภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร (CLT) ด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด (Think-Pair-Share) เข้ากับการสอนการพูดเพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสาร มีความถูกต้องทางวิชาการและมีความเป็นไปได้ในการนำไปใช้
  3. ทักษะการพูดสื่อสาร และการมีทัศนคติที่ดีต่อรายวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาลัยช่างศิลป สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ ภายหลังการทดลองใช้รูปแบบ สูงกว่าก่อนการทดลองใช้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งยืนยันว่ารูปแบบดังกล่าวมีประสิทธิผลในการพัฒนาทั้งทักษะด้านปัญญาและด้านจิตใจของผู้เรียน ความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อรูปแบบการจัดการเรียนรู้ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก

๔. รูปแบบการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการสอนภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร (CLT) ด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด (Think-Pair-Share) ได้รับการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญว่า มีประสิทธิผลโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ในทุกด้านของเกณฑ์มาตรฐาน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงคุณภาพและความสมบูรณ์ของรูปแบบในการเป็นนวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เหมาะสม สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาลัยช่างศิลป สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์

เอกสารอ้างอิง

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2555). 80 นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสําคัญ.อินเตอร์คอร์ปอเรชัน.

ณัฏฐ์วัฒน์ อนันตะสุข. (2565). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนโดยใช้บริบทเป็นฐานร่วมกับระบบ สารสนเทศภูมิศาสตร์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ สําหรับนักเรียน ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย[วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, มหาวิทยาลัยนเรศวร].

ทิศนา แขมณี. (2566). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ(พิมพ์ครั้ง ที่ 26). สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธราธิคุณ ระหา. (2566). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมสมรรถนะภาษาไทยของนักเรียนชั้น ประถมศึกษาปีที่ 6[วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, มหาวิทยาลัย มหาสารคาม].

พิชัย ศรีภูไพ. (2542). วรรณคดี สังคม และการเมือง.สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี.

วรัญญา เสนสม. (2563). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้สื่อมัลติมีเดียเรื่องประโยคเพื่อการ สื่อสาร วิชาภาษาไทย สําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1[วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา, มหาวิทยาลัยนเรศวร].

สุวิทย์ มูลคํา. (2553). วิธีการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความรู้และทักษะ(พิมพ์ครั้งที่ 9). ภาพพิมพ์.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-09-21

รูปแบบการอ้างอิง

วิระวรรณ ว., ใครบุตร อ., & ศรีบุญเรือง พ. (2026). รูปแบบการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร (CLT) ด้วยเทคนิค เพื่อนคู่คิด (Think-Pair-Share) ของนักศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาลัยช่างศิลป สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 12(3), 247–262. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/290287