ภาวะผู้นําดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นําดิจิทัล, ผู้บริหารสถานศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นําเชิงดิจิทัลของผู้บริหาร สถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 12) เพื่อเปรียบเทียบภาวะผู้นํา ดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา จําแนกตามตัวแปรเพศ อายุ ประสบการณ์การปฏิบัติงาน และขนาดของ สถานศึกษา 3) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นําเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสํานักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1 ประชากร คือ ผู้บริหารสถานศึกษา กําหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของ เครจซี่ และมอร์แกน ได้กลุ่มตัวอย่างจํานวน 97คน ทําการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นตามขนาดของสถานศึกษา การสุ่มอย่างง่ายโดยวิธีการจับสลากแบบไม่ใส่คืน เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัยได้แก่ แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .986 และแบบสัมภาษณ์ ใช้สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละค่า คะแนนเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบ ค่าที การทดสอบค่าเอฟ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) ภาวะผู้นําดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาสงขลา เขต 1ในภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมากที่สุด 2)ผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1 จําแนกตามเพศ อายุ ประสบการณ์ในการปฏิบัติงาน และขนาดสถานศึกษา พบว่า ผู้บริหารสถานศึกษา ที่มีเพศ อายุ ประสบการณ์ในการปฏิบัติงาน และขนาดสถานศึกษาต่างกัน มีภาวะผู้นําดิจิทัลไม่แตกต่าง กัน 3) แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นําดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขต พื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1 ได้แก่ 1) ด้านวิสัยทัศน์ดิจิทัล มุ่งเป็น แบบอย่าง ขับเคลื่อนด้วยแผนยืดหยุ่นและการแชร์ทรัพยากรเครือข่าย 2) ด้านการรู้ดิจิทัล เน้นพัฒนาบน ฐานงานจริงผ่านระบบพี่เลี้ยงและพื้นที่ทดลองนวัตกรรม 3) ด้านการสื่อสารดิจิทัล จัดสรรช่องทางตาม ขนาดโรงเรียน สื่อสารสร้างสรรค์สองทาง และกําหนดธรรมาภิบาลข้อมูล และ 4) ด้านวัฒนธรรมดิจิทัล ปรับเจตคติด้วยผลสัมฤทธิ์เร่งด่วน เปิดพื้นที่นวัตกรรม และวางเกณฑ์มาตรฐานปฏิบัติงานร่วมกับระบบ แดชบอร์ดอัจฉริยะ
เอกสารอ้างอิง
กฤษณะ เชียงแรง. (2564). การศึกษาสมรรถนะหลักผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 กลุ่มสหวิทยาเขตเบญจมิตร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 36. การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยพะเยา.
ดาวรุวรรณ ถวิลการ. (2564). ภาวะผู้นำดิจิทัล Digital Leadership. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วิภาพรรณ พินลา. (2562). การเรียนรู้เชิงรุกของครูสังคมศึกษาในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 20(1), 1–12.
สายพิณ กิจเจริญ. (2560). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสงขลา เขต 1. (2568). รายงานข้อมูลสารสนเทศทางการศึกษา. สงขลา: สพป. สงขลา เขต 1.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). ภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์กับการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารสถานศึกษา. วารสารวิชาการครุศาสตร์, 12(1), 88–97.
สุพจน์ แก้วสุข. (2568). การบริหารการเปลี่ยนแปลงสู่ยุคดิจิทัลของโรงเรียน. วารสารวิจัยการศึกษา, 13(1), 55–69.
สุรศักดิ์ ปาเฮ. (2566). กระบวนทัศน์เทคโนโลยีการศึกษายุคดิจิทัล. พิมพ์ครั้งที่ 2. ลำปาง: โรงพิมพ์คานา.
Day, C., & Sammons, P. (2018). Successful school leadership. Reading, UK: Education Development Trust.
Fullan, M. (2019). Nuance: Why some leaders succeed and others fail. Thousand Oaks, CA: Corwin.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607–610.
Sheninger, E. (2014). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
Sheninger, E. (2019). Digital leadership: Changing paradigms for changing times (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
Yukl, G. (2010). Leadership in organizations (7th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Journal of Buddhist Education and Research (JBER)

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

