ผลการจัดกิจกรรมเกมภาพตัดต่อที่มีต่อทักษะการคิดวิเคราะห์ของเด็กปฐมวัย
คำสำคัญ:
การจัดกิจกรรมเกมภาพตัดต่อ, ทักษะการคิดวิเคราะห์, กิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์ด้วยกระบวนการวางแผน ปฏิบัติ ทบทวน, ความสามารถการ คิดสังเคราะห์, เด็กปฐมวัยบทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาผลการจัดกิจกรรมเกมภาพตัดต่อที่มีต่อทักษะการคิดวิเคราะห์ 2) เพื่อเปรียบเทียบผลการจัดกิจกรรมที่มีต่อทักษะการคิดวิเคราะห์ของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการจัดกิจกรรมเกมภาพตัดต่อ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นอนุบาล 2/2 ปีการศึกษา 2566 โรงเรียนอนุบาลพิบูลมังสาหารวิภาคย์วิทยากร อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3 ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) จำนวน 30 คน และได้รับการจัดกิจกรรมเกมภาพตัดต่อเป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน วันละ 20 นาที รวม 24 ครั้ง เครื่องมือที่ใช้คือ แผนการจัดกิจกรรมเกมภาพตัดต่อ และแบบสังเกตทักษะการคิดวิเคราะห์ มีค่าอำนาจจำแนกรายข้อ เท่ากับ 0.33-0.79 และค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ เท่ากับ 0.76 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลคือ t-test แบบ Dependent Sample และขนาดส่งผลของ โคเฮน (Cohen’s d)
ผลการวิจัยพบว่า
- ผลการจัดกิจกรรมเกมภาพตัดต่อที่มีต่อทักษะการคิดวิเคราะห์ เด็กปฐมวัยมีทักษะการคิดวิเคราะห์สูงขึ้น ทั้งโดยรวมและรายด้านคือ ด้านการหาความสัมพันธ์ ด้านการแจกแจงองค์ประกอบ ด้านเปรียบเทียบการปฏิบัติ อยู่ในระดับดีทุกด้าน
- เปรียบเทียบผลการจัดกิจกรรมที่มีต่อทักษะการคิดวิเคราะห์ของเด็กปฐมวัยก่อนและหลังการจัดกิจกรรมเกมภาพตัดต่อ โดยทุกด้านและโดยรวมมีการเปลี่ยนแปลงสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และมีขนาดส่งผลต่อทักษะการคิดวิเคราะห์ของเด็กปฐมวัย รายด้านและโดยรวมในระดับมาก เรียงตามลำดับคือ ด้านการแจกแจงองค์ประกอบ ด้านการหาความสัมพันธ์ ด้านเปรียบเทียบการปฏิบัติ
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรวิภา สรรพกิจจำนง. (2548). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบฮาร์ทที่มีต่อความสามารถทางภาษาของเด็กปฐมวัย. วารสารการศึกษาปฐมวัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 9(4), 55-65.
โกวิท ประวาลพฤกษ์. (2545). แนวคิดสำหรับประชาชนกับการพัฒนาคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพฯ: สถาบันคุณภาพวิชาการ (พว.).
จิตติพร สวัสดิ์กำจรพงศ์. (2546). การศึกษาปัญหาการจัดการสอนของครูอนุบาลในโรงเรียนสังกัดสำนักงานการประถมศึกษากรุงเทพมหานคร. (ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต)., บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
เทิดศักดิ์ สุขคง. (2553). การจัดประสบการณ์การเรียนรู้เพื่อส่งเสริมพัฒนาการของเด็กปฐมวัย. สืบค้นข้อมูลเมื่อ 16 มกราคม 2566. จาก http://nongnuan.blogspot.com.
ปรียา สมพืช. (2559). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนด้วยกรณีศึกษา. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(2), 260-270.
ศูนย์ศึกษาศาสตร์พระราชาเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่. (2561). ตามรอยพระยุคลบาทเรื่องชีวิตวัฒนธรรม ประมวลพระบรมราโชวาท และพระราชดำรัสในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มหิตลาธิเบศรามาธิบดี จักรีนฤบดินทร สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร. เชียงใหม่: วนิดาการพิมพ์.
สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ. (2542). คู่มือการจัดกิจกรรมที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
สิริมา ภิญโญอนันตพงษ์. (2555). ประชุมวิชาการ : การวิจัยทางการศึกษาระดับชาติ ครั้งที่ 1 เรื่อง “พลังการเรียนรู้ก้าวสู่สากล. กรุงเทพฯ: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทร วิโรฒ.
_________________. (2558). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมครูเพื่อส่งเสริมพัฒนาการทางด้านอารมณ์และสังคมของเด็กปฐมวัย. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 16(1), 76-94.
แสงเดือน นนทเปารยะ. (2547). การจัดการศึกษาแบบโรงเรียนบ้านสำหรับเด็กอายุ 3-6 ปีในสังคมไทย. (ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อรนุช ลิมตศิริ. (2546). นวัตกรรมและเทคโนโลยีการสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
