การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 สำหรับผู้เรียน
คำสำคัญ:
ทักษะแห่งศตวรรษที่ 21, การพัฒนาทักษะการเขียนสื่อสาร, การจัดการเรียนรู้แบบ CIRC, แบบฝึกการเขียนเรื่องสั้น ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, รูปแบบการจัดการเรียนรู้, การพัฒนา รูปแบบ, การวิจัยแบบผสานวิธีบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการในการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 2) พัฒนาและหาประสิทธิภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 3) ทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 และ 4) ประเมินรูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 การวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods Research) ดำเนินการวิจัยเป็น 6 ขั้นตอน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาประกาศนียบัตรบัณฑิต สาขาวิชาชีพครู ชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น จำนวน 30 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Sampling) และเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม รูปแบบการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ แบบวัดทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 แบบสอบถามความพึงพอใจของผู้เรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติ t-test
ผลวิจัยพบว่า
1) ผลการศึกษาสภาพปัญหาในการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 พบว่า โดยรวมสภาพปัญหาอยู่ที่ระดับปานกลาง และผลการศึกษาความต้องการในการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 พบว่า โดยรวมความต้องการอยู่ที่ระดับมาก
2) ผลการพัฒนา รูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ที่พัฒนาขึ้นมีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด (𝑥̄ = 4.54, S.D.=0.05) รูปแบบดังกล่าวได้รับการออกแบบอย่างเป็นระบบ โดยประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญ 9 ด้าน ได้แก่ ความเป็นมา แนวคิดทฤษฎี วัตถุประสงค์ กระบวนการเรียนรู้ 6 ขั้น ตั้งแต่การเตรียมความพร้อม การกระตุ้น การปฏิบัติ การสรุป การประยุกต์ใช้ จนถึงการตรวจสอบ บทบาทครูและบทบาทผู้เรียน บรรยากาศการเรียนรู้ สื่อและแหล่งเรียนรู้ โดยรูปแบบมีประสิทธิภาพในระดับมากที่สุด และมีความสอดคล้องกันทุกรายการประเมิน
3) ผลการทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 พบว่า รูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 มีประสิทธิภาพ (E1/E2) = 83.53/83.72 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด 80/80 เมื่อเปรียบเทียบคะแนนผลสัมฤทธิ์หลังเรียนและก่อนเรียนต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และผู้เรียนมีความพึงพอใจต่อการเรียนรู้ตามรูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 อยู่ในระดับมาก (𝑥̄ = 4.43, S.D.=0.07)
4) ผลการประเมินรูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยผู้เชี่ยวชาญและผู้เรียนพบว่า รูปแบบมีความเหมาะสมและสามารถเสริมสร้างทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ผู้เชี่ยวชาญประเมินความเหมาะสมของรูปแบบอยู่ในระดับมากที่สุด (𝑥̄ = 4.46, S.D.=0.04)
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ขวัญชัย ขัวนา, ธารทิพย์ ขัวนา และเลเกีย เขียวดี. (2561). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 37(2), 77–96.
จตุพร พงศ์พีระ และประสาท เนืองเฉลิม. (2560). รูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อเปลี่ยนแปลงมโนมติที่คลาดเคลื่อนทางวิทยาศาสตร์สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารราชพฤกษ์, 15(3), 24–35.
ธนาพล บัวคำโคตร. (2563). แนวทางพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 โดยใช้แนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 33. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ณัฐพงศ์ เจริญศิลป์. (2567). การปฏิวัติการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะโลกแห่งอนาคต. วารสารปริชาต, 37(2), 309–325.
นภัสวรรษ อาจกูล. (2561). การวิจัยกับการพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21. (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
นฤมล ภูสิงห์. (2559). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักศึกษาวิชาชีพครู. (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต, หลักสูตรและการเรียนการสอน). คณะคุรุศาสตร์: มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10, ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ประทีป ภัทรโชติกุล. (2567). การสำรวจแนวคิดเรื่องทักษะแห่งศตวรรษที่ 21: การทบทวนวรรณกรรม. วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางการศึกษา, 12(3), 67–82.
ระพีพัฒน์ หาญโสภา, พระมหาศุภชัย ศุภกิจโจ และประยุทธ ชูสอน. (2563). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21: ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 20(2), 163–172.
วรรณรัตน์ อินทรกำแหง. (2567). การเปลี่ยนแปลงระบบการศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21. วารสารนโยบายการศึกษา, 18(4), 35–48.
ศิริรัตน์ บุญเติม. (2567). การพัฒนาแบบจำลองการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะครูคณิตศาสตร์ก่อนประจำการ. วารสารการศึกษา, 20(8), 78–96.
สมชาย เกษมโกเศศ. (2567). ทักษะพื้นฐานของครูแห่งศตวรรษที่ 21. วารสารการศึกษาครูออสเตรเลีย, 45(2), 112–125.
สุวิทย์ ศิริรัตนกุล. (2567). การประยุกต์ใช้แบบจำลองการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อปรับปรุงทักษะพลเมืองแห่งศตวรรษที่ 21. วารสารวิจัยการศึกษา, 45(2), 143–159.
อนุชา ประกอบเกียรติ. (2567). สมรรถนะการจัดการเรียนรู้แห่งศตวรรษที่ 21. วารสารการศึกษาและการเรียนรู้, 13(1), 89–106.
ยนต์ ชุ่มจิต. (2558). ความเป็นครู. กรุงเทพฯ โอเดียนสโตร์.
โชติมาพร ไชยสิทธิ์. (2560). ทักษะในศตวรรษที่ 21 สอนให้เกิดผลกับผู้เรียน. สืบค้นข้อมูลเมื่อ 17 เมษายน 2560, จาก https://areerat056.blogspot.com/2017/04/21.html.
Chaiyama, N. (2019). The development of blended learning model by using active learning activity to develop learning skills in 21st century. International Journal of Information and Education Technology, 9(12), 880–886.
OECD. (2018). The future of education and skills: Education 2030 (OECD Education Policy Perspectives No. 98). OECD Publishing.
https://doi.org/10.1787/54ac7020-en.
Trilling, B., & Fadel, C. (2015). 21st Century Skills: Learning for Life in Our Times. San Francisco, CA Jossey-Bass.
