THE FOUNDATION (ADHITTHANA-DHAMMA): THE SECURITY OF HUMAN BEING
Keywords:
Foundation (Adhitthana-dhamma), Security, Human BeingsAbstract
This article aims to present the principle of the foundation (Adhitthana-dhamma) in the Buddhist Scriptures, which is a very useful principle in the development of human life. The results of the study showed that the foundation (Adhitthana-dhamma) is very useful for human life. Because human beings are justified by the machine will certainly have stability. There are four kinds of a foundation (Adhitthana-dhamma) for the following: (1) wisdom (Pañña), (2) truthfulness (Sacca), (3) liberality (Caga), (4) tranquility (Uapasama). When a person had considered with wisdom until enlightened, in what is useful and what is not useful. A person can know the truth as well as sacrificing things that are enemy to charity from himself. Humans have access to peace, stability in their own lives.
Downloads
References
พระวรศักดิ์ วรธมฺโม. (2540). พุทธจริยธรรมเพื่อมนุษยชาติ(ฉบับสมบูรณ์). กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก. (2551). ชนะใคร ไม่เท่าชนะใจตน. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัดสามลดา.
พระราชธรรมนิเทศ(ระแบบ ฐิตญาโณ). (2536). ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: พ็อกเก็ตบุ๊ค.
พระธรรมสิงหบุราจารย์(จริญ ฐิตธมฺโม). (2550). หลักประกันชีวิตทุกลมหายใจใช้เวลาให้เป็นประโยชน์.กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2538). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
¬¬________. (2543). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2543.
________. (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 11.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2546.
________. (2546). พุทธธรรม (ฉบับปรับปรุงและขยายความ). พิมพ์ครั้งที่ 11.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
________. (2547). พุทธวิธีในการสอน. กรุงเทพฯ: ธรรมสภาและสถาบันบันลือธรรม.
พระพรหมคุณาภรณ์(ป.อ.ปยุตฺโต). (2550). ธรรมนุญชีวิต ฉบับพากย์ภาษาอังกฤษ. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
________. (2550). กระแสธรรมเพื่อชีวิตและสังคม. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
ฟื้น ดอกบัว. (2543). ศาสนาเปรียบเทียบ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์โสภณการพิมพ์.
สิรภพ เหล่าลาภะ. (ม.ป.ป.). พุทธศาสตร์การเมือง. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สหธรรมิก จำกัด.
มานพ นักการเรียน. (2546). พระพุทธศาสนากับสิ่งแวดล้อมศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เสถียรพงษ์ วรรณปก. (2549). นิทานมงคลธรรม. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542. กรุงเทพฯ: ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้น.
บุญมี แท่นแก้ว. (2530). จริยศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์โอเดี่ยนสโตร.
สุชีพ ปุญญานุภาพ. (2538). พจนานุกรมศัพท์พระพุทธศาสนา. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
เสถียรพงษ์ วรรณปก. (2549). นิทานมงคลธรรม. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
มูลนิธิพระราชศรัทธา.(2537). พระธรรมเทศนา กัณฑ์ที่ 29 เรื่องอธิษฐานธรรมค้ำความดีมั่นคง. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์เลี่ยงเซียง.
ธรรมรักษา. (2540). พระไตรปิฎกฉบับชาวบ้าน. กรุงทพฯ: สำนักพิมพ์สติ..
พระมหาทองคูณ ธีรปญฺโญ(ขนันไทย). (2549). การศึกษาเปรียบเทียบเรื่อง นิพพานในพระพุทธศาสนาเถรวาทมหานิกายโยคาวจารและวัดพระธรรมกาย. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
