BUDDHIST LEADERSHIP: ACADEMIC LEADERSHIP COMPONENT
Keywords:
Buddhist Leadership, Academic Leadership ComponentAbstract
Components of academic leadership is directly related to the executive leadership. Especially the school administrators must act as leaders in supervision and counseling to assist teachers in performing their primary duties. It is the Influence factor that affect success in education administration, in improving the quality of learners effectively and learning atmosphere. School administrators must show the role of promoting the academic atmosphere to promote learners’ quality
Downloads
Download data is not yet available.
References
บรรณานุกรม
1.ภาษาไทย
กอปรเชษฐ ตยัคคานนท์. (2544). หลักจิตวิทยาการบริหาร. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: เปลวอักษร.
เจษฎา บุญโฮม. (2546). พฤติกรรมมนุษย์กับการพัฒนาตน. นครปฐม: สถาบันราชภัฏนครปฐม.
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2552). พฤติกรรมองค์การกรุงเทพบริษัทดีพริ้นท์. กรุงเทพมหานคร: บริษัท วี พริ้นท์ (1991) จำกัด.
ดำรง มูลป้อน. (2557). “รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนขนาดเล็กเขตตรวจราชการที่ 11 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการ การศึกษาขั้นพื้นฐาน”. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
นพพงษ์ บุญจิตราดุลย์. (2540). หลักการบริหารการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: บพิธการพิมพ์.
เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2537). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพมหานคร: บริษัทเซ็นทรัลเอ็กเพรส.
บุญมี ก่อบุญ. (2553). “รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทีมของผู้บริหารโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ”. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ประภาศรี สุขเงิน. (2547). การสร้างบรรยากาศในโรงเรียน. วารสารข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. 24 (1) เดือนมกราคม.
ประเวศ วะสี. (2540). ภาวะผู้นำ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร:สำนักพิมพ์หมอชาวบ้าน.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2550). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์บริษัทตถาตาพับลิเคชั่น จำกัด.
______. (2546). ภาวะผู้นำ: ความสำคัญต่อการพัฒนาคน พัฒนาประเทศ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ธรรมดา.
______. (2545). ภาวะผู้นำ ความสำคัญต่อการพัฒนาคน พัฒนาประเทศ. กรุงเทพมหานคร:ธรรมสภาและสถาบันบันลือธรรม.
______. (2528). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2549). พุทธวิธีบริหาร. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ยงยุทธ เกษสาคร. (2541). ภาวะผู้นำและการจูงใจ. กรุงเทพมหานคร : ศูนย์เอกสารและตำราสถาบันราชภัฏสวนดุสิต.
ลัดดาวรรณ นัดดาเทพ. (2557). “ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนสังกัดเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี”. งานนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยบูรพา.
วิเชียร วิทยอุดม. (2550). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพมหานคร:บริษัท ธีระฟิลม์และไซเท็กซ์ จำกัด.
วิกรม กรมดิษฐ์. (2551). มองซีอีโอโลก. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: บริษัท โพสต์พับลิชชิง จำกัด (มหาชน).
สีร์รานี วสุภัทร. (2551). “ภาวะผู้นําทางวิชาการและสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
2.ภาษาอังกฤษ
Blasé and Blasé. (2004). Effective Instructionl Leadership: Teacher’ s Perspectives on How Principals Promote Teaching and Learning in Schools. Thousand Oaks: Corwin Press.
McEwan. (1998). Seven Steps to Effective Instructional Leadership. CA: Macmillan.
N.L. Frigon and H.K. Jackson. (1996). The Leader. New York : Amecom.
Seyfarth. (1999). The principal: New Leadership for New Challenges. NJ: Prentice-Hall.
Steven R. Covey. (2005). The 8th Habit : From Effectiveness to Greatness. New York: Free Press.
Weber. G. (1997). Inner-City Children Can Be Taught to Read: Four Successful School. Washington. D.C.: Council for Basic Education.
1.ภาษาไทย
กอปรเชษฐ ตยัคคานนท์. (2544). หลักจิตวิทยาการบริหาร. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: เปลวอักษร.
เจษฎา บุญโฮม. (2546). พฤติกรรมมนุษย์กับการพัฒนาตน. นครปฐม: สถาบันราชภัฏนครปฐม.
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2552). พฤติกรรมองค์การกรุงเทพบริษัทดีพริ้นท์. กรุงเทพมหานคร: บริษัท วี พริ้นท์ (1991) จำกัด.
ดำรง มูลป้อน. (2557). “รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนขนาดเล็กเขตตรวจราชการที่ 11 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการ การศึกษาขั้นพื้นฐาน”. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
นพพงษ์ บุญจิตราดุลย์. (2540). หลักการบริหารการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: บพิธการพิมพ์.
เนตร์พัณณา ยาวิราช. (2537). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพมหานคร: บริษัทเซ็นทรัลเอ็กเพรส.
บุญมี ก่อบุญ. (2553). “รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทีมของผู้บริหารโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ”. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ประภาศรี สุขเงิน. (2547). การสร้างบรรยากาศในโรงเรียน. วารสารข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. 24 (1) เดือนมกราคม.
ประเวศ วะสี. (2540). ภาวะผู้นำ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร:สำนักพิมพ์หมอชาวบ้าน.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2550). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์บริษัทตถาตาพับลิเคชั่น จำกัด.
______. (2546). ภาวะผู้นำ: ความสำคัญต่อการพัฒนาคน พัฒนาประเทศ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ธรรมดา.
______. (2545). ภาวะผู้นำ ความสำคัญต่อการพัฒนาคน พัฒนาประเทศ. กรุงเทพมหานคร:ธรรมสภาและสถาบันบันลือธรรม.
______. (2528). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2549). พุทธวิธีบริหาร. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ยงยุทธ เกษสาคร. (2541). ภาวะผู้นำและการจูงใจ. กรุงเทพมหานคร : ศูนย์เอกสารและตำราสถาบันราชภัฏสวนดุสิต.
ลัดดาวรรณ นัดดาเทพ. (2557). “ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนสังกัดเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี”. งานนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยบูรพา.
วิเชียร วิทยอุดม. (2550). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพมหานคร:บริษัท ธีระฟิลม์และไซเท็กซ์ จำกัด.
วิกรม กรมดิษฐ์. (2551). มองซีอีโอโลก. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: บริษัท โพสต์พับลิชชิง จำกัด (มหาชน).
สีร์รานี วสุภัทร. (2551). “ภาวะผู้นําทางวิชาการและสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
2.ภาษาอังกฤษ
Blasé and Blasé. (2004). Effective Instructionl Leadership: Teacher’ s Perspectives on How Principals Promote Teaching and Learning in Schools. Thousand Oaks: Corwin Press.
McEwan. (1998). Seven Steps to Effective Instructional Leadership. CA: Macmillan.
N.L. Frigon and H.K. Jackson. (1996). The Leader. New York : Amecom.
Seyfarth. (1999). The principal: New Leadership for New Challenges. NJ: Prentice-Hall.
Steven R. Covey. (2005). The 8th Habit : From Effectiveness to Greatness. New York: Free Press.
Weber. G. (1997). Inner-City Children Can Be Taught to Read: Four Successful School. Washington. D.C.: Council for Basic Education.
Downloads
Published
2021-06-14
How to Cite
Samornuea, T. (2021). BUDDHIST LEADERSHIP: ACADEMIC LEADERSHIP COMPONENT . journal of Buddhist Studies Vanam Dongrak, 8(1), 83–94. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/Vanam_434/article/view/248354
Issue
Section
Original Article
