THE EFFECTS OF ACTIVE LEARNING PROGRAM ON STUDENT ENGAGEMENT OF PRIMARY EDUCATION GRADE 6 STUDENTS
Keywords:
Active Learning Program, Student Engagement, StudentsAbstract
The purpose of this experimental research was to study the Effects of Active Learning Program on Student Engagement of Primary Education Grade 6 Students at Rajabhat University Demonstration School in Nakhon Ratchasima, Thailand. The samples in this study were the primary education grade 6 students of 60. as the sample of this study, 32 for the experimental group and 28 for the control group Instruments used in the experiment were the Active Learning Program 12 time, 50 minutes at the time total of 3 weeks and the questionnaire of Student Engagement. Statistics used for data analysis were mean, standard deviation, and t-test. The results showed that after the experiment, the Student Engagement of the experimental group was significantly higher than before the experiment at the 0.1 level and significantly higher than control at the .01 level.
Downloads
References
พันทิพา เย็นญา. (2562). “ผลการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ที่มีต่อการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6”. วารสารการวัดผลการศึกษาสำนักทดสอบทางการศึกษาและจิตวิทยา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 36(99): 28-40.
พาสนา จุลรัตน์ และธรรมโชติ เอี่ยมทัศนะ (2562). “การสร้างแบบวัดการคิดเชิงบริหาร ของนักเรียนวัยรุ่นระดับมัธยมศึกษาตอนต้น”. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์. 14(2): 47-62.
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา. (2565). ปรัชญา วิสัยทัศน์ พันธกิจ ภารกิจ และเป้าหมายของสถานศึกษา. [ออนไลน์], แหล่งที่มา: http://www.satit.nrru.ac.th/ 20 มิถุนายน 2565.
วทัญญู วุฒิวรรณ์. (2553). “ผลการจัดการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์เชิงรุกเพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ และความสามารถในการแก้ปัญหาสำหรับนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1”. วิทยานิพนธ์ศึกษามหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยบูรพา.
วิจารณ์ พานิช. (2556). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: ตถาตา พับลิเคชั่น.
สิทธิพงษ์ สุพรม. (2561). “การพัฒนาความสามารถในการเรียนรู้เชิงรุกในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น”. วารสารวิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี. 7(2): 49-58.
สุรวิทย์ อัสสพันธุ์. (2556). “ผลของโครงสร้างเป้าหมาย ความเชื่อเกี่ยวกับความฉลาด และความมั่นใจในความฉลาดของตนเองที่มีต่อเป้าหมายเชิงสัมฤทธิ์และความมุ่งมั่นในการเรียนรู้เชิงพฤติกรรมของนิสิตนักศึกษาในระดับปริญญาตรีสาขาครุศาสตร์ศึกษาศาสตร์”. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Bonwell C. C. & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating exctement in the classroom. ERIC Disingest. Washington, DC: ERIC Clearinghouse and Higher Education.
Campbell, S. (1996). “Green cities, growing cities, just cities?: Urban planning and the contradictions of sustainable development”. Journal of the American Planning Association, 62(3): 296-312.
Mitchell, L., Murray, S. B., Hoon, M., Hackett, D., Prvan, T., & Connor, O. H. (2017). Correlates of muscle dysmorphia symptomatology in natural bodybuilders: Distinguishing factors in the pursuit of hyper-muscularity. Body Image, 22: 1-5.
Weiss, M. R. (1995). The provisions of social relationships. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
