APPLICATION OF BUDDHIST PRINCIPLES FOR THE ADMINISTRATION OF CHUEPLUENG SUBDISTRICT ADMINISTRATIVE ORGANIZATION PRASAT DISTRICT, SURIN PROVINCE
Keywords:
Application, Principles of Buddhism, AdministrationAbstract
This research article has the objectives as follows: 1) to study the administration of Chueplueng Sub-district Administrative Organization, Prasat District, Surin Province, 2) to compare the opinions of the people towards the administration of the Chueplueng Sub-district Administrative Organization, Prasat District, Surin Province, 3) to propose guidelines for applying the principles of Saraniyadham in the administration of Chueplueng Sub-district Administrative Organization, Prasat District, Surin Province. The research methodology is a combination of methods, namely quantitative research and qualitative research. The quantitative research used a questionnaire with a confidence value of 0.988 with a sample population of 380 photographs. The statistics used in data analysis were frequency distribution, percentage, mean and standard deviation, and one-way analysis of variance at the level of statistical significance used in this research was 0.05 and qualitative research by using In-depth interviews with key informants, 10 photographs/person, Content analysis techniques with context were used, and the findings were presented in an essay format, accompanied by a frequency distribution table of the key informants.
The research findings are as follows:
1) The level of public opinion on the administration of the Chuepleng Subdistrict Administrative Organization, Prasat District, Surin Province, was at a moderate level overall ( = 3.41).
2) People with different genders, ages, education levels, occupations, and incomes had no differing opinions on the administration, so the research hypothesis was rejected.
3) he application of the Saraniya Dharma principle in administration revealed good will in body, speech, and mind, helping each other without discrimination, providing useful information that considers the public interest, offering public services appropriately and comprehensively, adhering to the principles of equality and freedom, accepting different opinions, reaching mutual agreement, and cooperating to develop the local area to create a peaceful community.
Downloads
References
ชยานนท์ ไสเสริม. (2562). “แนวทางการดำเนินงานการประกันคุณภาพการศึกษา โดยใช้หลักสาราณียธรรม 6 ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนสังคมศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
นภดล บงกชกาญจน์ นาวาเอก. (2554). “การปฏิบัติงานตามหลักสาราณียธรรมของบุคลากรศูนย์ซ่อมอากาศยานกองการบินทหารเรือ กองเรือยุทธการ”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
นภดล บงกชกาญจน์ นาวาเอก. (2562). “การปฏิบัติงานตามหลักสาราณียธรรมของบุคลากรศูนย์ซ่อมอากาศยานกองการบินทหารเรือ กองเรือยุทธการ”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
นางสาววิไลวรรณ พ่วงทอง. (2559). “ประสิทธิผลการพัฒนาชุมชนขององค์การบริหารส่วนตำบลทับใต้ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์”. การศึกษาอิสระรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.
นางสาวสุกัญญา โพธิ์ทอง. (2559). การประยุกต์ใช้หลักสาราณียธรรมเพื่อการปฏิบัติงานของบุคลากรกรมบังคับคดี กระทรวงยุติธรรม. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
นายสุวรรณ แก้วนะ. (2561). การบริหารจัดการการใชแรงงานต่างด้าวของผู้ประกอบการในอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เบญจวรรณ วรรณทวี. (2556). “ความพึงพอใจของประชาชนต่อการให้บริการสาธารณะของเทศบาลตำบลแสนตุ้ง อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด”. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยบูรพา.
แผนพัฒนาท้องถิ่น องค์การบริหารส่วนตําบลเชื้อเพลิง. (พ.ศ. 2561-2566). ประกาศองค์การบริหารส่วนตําบลเชื้อเพลิง อําเภอปราสาทจังหวัดสุรินทร์.
พระกิตติคุณ วรธมฺโม (สว่างเพียร). (2558). “ประสิทธิผลการบริหารจัดการตามแผนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเทศบาลเมืองพิจิตรของจังหวัดพิจิตร”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูนนทวีรวัฒน์ วีรธมฺโม (มีนุสรณ์). (2553). “การบริหารงานเทศบาลตำบลตามหลักสาราณียธรรม 6 : กรณีศึกษาเทศบาลตำบลปลายบาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2547). ธรรมนูญชีวิต. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: บริษัทสหธรรมิกจำกัด.
พระมหาจินตวัฒน์ จารุวฑฺฒโน (วิจารณ์ปรีชา). (2565). “รูปแบบการบริหารวัดสร้างสุขด้วยกิจกรรม 5 ส จังหวัดสิงห์บุรี”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาประยุทธ ญาณเมธี (วาชัยญะ). (2558). “การบริหารงานตามหลักพรหมวิหารธรรมของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลตำบล ในอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระศกลวัธน์ จิตฺตปญโญ (วงวิวงษ์). (2563). “บทบาทของนักการเมืองท้องถิ่นในการพัฒนาเทศบาลตำบลนาหนาด อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม”. สารนิพนธ์รัฐศาสตมหาบัณฑิตวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). สภาพและปัญหาการบริหารการศึกษาและการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานของสถานศึกษาในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร : วี.ที.ซี.
อนุจิตร ชิณสาร. (2563). การบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่เป็นเลิศด้านความโปร่งใสและส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชน กรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครราชสีมา.ThaiJO. (21 กันยายน 2565).จากhttps://so04.tci-thaijo.org/index.php/NRRU/article/view/247387/169223.
