APPLICATION OF THE PRINCIPLE OF PHYSICAL JUSTICE TO THE ADMINISTRATION OF THE ADMINISTRATIVE ORGANIZATION OF TABAO SUBDISTRICT,AT PRASAT DISTRICT, IN SURIN PROVINCE
Keywords:
application, Phala-dhamma principles, administrationAbstract
The objectives of this research were: (1) to investigate the level of administrative performance of the Tabaow Sub-district Administrative Organization, Prasat District, Surin Province; (2) to compare citizens’ perceptions of the administration of the Tabaow Sub-district Administrative Organization classified by personal factors; and (3) to propose the application of the Four Powers (Bala-dhamma) in the administration of the Tabaow sub-district Administrative Organization. A mixed-methods research design was employed, comprising both quantitative and qualitative approaches. The sample consisted of 380 citizens, selected through simple random sampling, and 11 key informants. The research instruments included a questionnaire and an interview schedule, with a content validity index of 1.00 and a reliability coefficient of 0.938. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, independent t-test for two-group comparisons, and one-way analysis of variance (ANOVA).
The results revealed that:
1) citizens’ overall opinions regarding the administration of the Tabaow Subdistrict Administrative Organization were at a high level. Considering each aspect, sustainable human and social development received the highest mean score, followed by good governance, infrastructure, natural resource and environmental management, and sustainable occupational and agricultural promotion, respectively.
2) Comparative analysis indicated that differences in gender, age, and income significantly influenced citizens’ perceptions of administrative performance, thereby rejecting the research hypothesis. Conversely, differences in education and occupation did not affect perceptions, thus supporting the hypothesis.
3) Regarding the application of the Four Powers in administration, it was found that Paññā-bala (the power of wisdom) should be applied in rational planning and decision-making based on accurate information; Viriya-bala (the power of effort) should emphasize determination in performing duties; Anavajja-bala (the power of integrity) should adhere to honesty in administration; and Santabarbara (the power of harmony) should foster organizational culture that values unity and teamwork.
Downloads
References
จุไรภรณ์ วิจักขณวงศ์. (2566). การประยุกต์หลักพละธรรมเพื่อเพิ่มประสิทธิผลการบริหารจัดการโครงการจักรยานสาธารณะของกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ถนัด ไชยพันธ์. (2560). การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมเพื่อการส่งเสริมประสิทธิผลในการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดอุบลราชธานี. (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
เบญจวรรณ วรรณทวี. (2556). ความพึงพอใจของประชาชนต่อการให้บริการสาธารณะของเทศบาลตำบลแสนตุ้ง อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด. (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน). บัณฑิตวิทยาลัย: วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ปริญญา วราสินธุ์. (2566). การพัฒนาสมรรถนะการปฏิบัติงานตามหลักพละธรรมของบุคลากรเทศบาลตำบลวังหว้า อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี. (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสต มหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระเกรียงศักดิ์ กิตฺติปญฺโญ (รักสนิท). (2560). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการกําหนดนโยบายการพัฒนาชุมชนขององค์การบริหารส่วนตําบลประสงค์ อําเภอท่าชนะ จังหวัดสุราษฏรธานี. (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
พระครูจารุวรรณชัยวัฒน์ (ชาญชัย จารุวณฺโณ). (2565). การบริหารจัดการตามพุทธธรรมาภิบาลขององค์การบริหารส่วนตำบลตาลชุม อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน. (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์).บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูใบฎีกาเขมปัตถ์ สุทฺธิธมฺโม (พิชญกิตติกุล). (2564). การบริหารการพัฒนาตามแนวทางของหลักพละ 4 ขององค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นในอำเภอดอนเจดีย์จังหวัดสุพรรณบุรี.(วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2559). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ฉบับประมวลธรรม.กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.
พระมงคล มงฺคลปญโญ (คำน้อย). (2566). การบริหารจัดการตามแนวพุทธบูรณาการของเทศบาลตำบลเมืองยาว อำเภอห่างฉัตร จังหวัดลำปาง. (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาเหมชูวงค์ เหมวํโส. (2564). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อพัฒนาชุมชนของเทศบาลเมืองบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี. (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2511. (2511,20 มิถุนายน). ราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ. เล่ม 85 ตอนพิเศษ. หน้า 1-68.
รัตน์ชนก นวลแขว่ง. (2566). การประยุกต์หลักพุทธธรรมาภิบาลเพื่อการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนจังหวัดน่าน. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุวิมล สังวรณ์. (2561). การบริหารจัดการปัญหาอุทกภัยขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดสิงห์บุรี. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
องค์การบริหารส่วนตำบลตาเบา. (2565). แผนพัฒนาท้องถิ่น พ.ศ.2566-2570. สุรินทร์: ม.ป.ท.
