THE RELATIONSHIP BETWEEN DIGITAL LEADERSHIP OF SCHOOL ADMINISTRATORS AND TEACHING EFFICIENCY OF TEACHERS UNDER BURIRAM PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 3
Keywords:
Digital Leadership, Teaching Efficiency, School Administrators, Buriram Primary Educational Service Area Office 3Abstract
The research aims 1) to study the level of digital leadership of school administrators under Buriram Primary Educational Service Area Office 3; 2) to study the level of teaching efficiency of teachers under Buriram Primary Educational Service Area Office 3; and 3) to study the relationship between digital leadership of school administrators and teaching efficiency of teachers under Buriram Primary Educational Service Area Office 3. The sample was 346 teachers from schools under Buriram Primary Educational Service Area Office 3. The sample size was determined by using Krejcie and Morgan’s table and the Multistage Sampling method. The instrument was a questionnaire that comprised 2 types: a checklist and a rating scale. The questionnaire's reliability was .959. The reliability of the questionnaire on digital leadership among school administrators was .951, and the reliability of the questionnaire on teaching efficiency among teachers was .941. The data were analyzed using percentages, means, and standard deviations. The hypothesis was tested by using the Pearson Correlation Coefficient.
The results revealed that
1) Digital leadership of school administrators under Buriram Primary Educational Service Area Office 3 was at a high level.
2) Teaching efficiency of teachers under Buriram Primary Educational Service Area Office 3 was at a high level.
3) The relationship between digital leadership of school administrators and teaching efficiency of teachers under Buriram Primary Educational Service Area Office 3 in the overall aspect had a positive correlation at a statistical significance level of .01, which meant a high correlation. (r = .966)
Downloads
References
กันตชาติ กุดนอก. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
จันทนา แสนสุข. (2559). ภาวะผู้นํา Leadership (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: บริษัททริปเพิ้ล กรุ๊ป จำกัด.
จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. อุบลราชธานี: ศิริธรรมออฟเซ็ท.
ชีวิน อ่อนละออ และคณะ. (2563). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัล สำหรับนักบริหารการศึกษา Digital Era Leadership for Educational Administration. วารสารวิชาการ วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย. 10(1), 111-118.
ดลนภา วงษ์ศิริ. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้กับประสิทธิภาพการ สอนของครูในโรงเรียนสังกัดเทศบาลนครขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.
ทินพงษ์ อินต๊ะภา. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิภาพการสอนของครูโรงเรียนศูนย์เครือข่ายเกาะช้าง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยบูรพา.
ธีระ รุญเจริญ. (2553). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษาเพื่อปฏิรูป รอบ 2 และประเมินภายนอกรอบ 3. ขอนแก่น: ข้าวฟ่าง.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
ปุณณิฐฐา มาเชค. (2565). การบริหารองค์กรทางการศึกษาในยุคดิจิทัล. ชลบุรี: คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยบูรพา.
พิมพ์วลัญช์ นันทัยทวีกุล. (2557). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาและพฤติกรรมการสอนของครูที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการสอนของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต).บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ภราดร มาซานนท์. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์กับประสิทธิภาพการสอนของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิเขต 1. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ภูรีรัตน์ สุกใส. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับความเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรมของสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาในจังหวัดอุตรดิตถ์. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาวิทยาลัยนเรศวร.
สรายุทธ สุยะ, สุชิน ม่วงมี และ นงลักษณ์ เรือนทอง. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นําทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3. วารสารศิลปการจัดการ. 9(2), 93-111. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jam/article/download/276479/184707/1214042
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3. (2566). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. บุรีรัมย์: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบุรีรัมย์ เขต 3 กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนพัฒนาการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด
สุกัญญา แช่มช้อย. (2558). ภาวะผู้นำทางเทคโนโลยี: การนำเทคโนโลยีสู่ห้องเรียนและโรงเรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร. 16(4), 216-224. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/43757/36198
Chen, M.H. (2007). Exploring the relationship between effective coaching leadership, group cohesion, and achievement motivation in college basketball teams in Taiwan. [Ph.D. Dissertation in Sport Management], The United States Sports Academy.
Gerald C. and Kane. (2018). The technology fallacy: people are the real key to digital transformation. Research-Technology Management. 62(6), 102.
Raynold, David. (1998). Schooling for Literacy: A Review of Research on Teacher Effectiveness and School Effectiveness and Implication for contemporary Edcation Policy. Education Review. 24(5), 50.
