Political Behavior of Bangkok Residents in the 2022 Bangkok Gubernatorial Election: A Case Study of BangBamru Subdistrict, Bang Phlat District, Bangkok.
Keywords:
Political Behavior, ElectionAbstract
This study aimed to: (1) examine public opinions on the political behavior of residents in Bang Bamru Subdistrict, Bang Phlat District, Bangkok, in relation to the 2022 Bangkok Gubernatorial Election, and (2) analyze their political news consumption behavior. A quantitative research design was employed, with a sample of 392 residents. Data were collected through a structured questionnaire. The findings revealed that most respondents were female, aged 36–45, held a bachelor’s degree, worked in government or state-owned enterprises, had a monthly income not exceeding 15,000 baht, and were predominantly married. Overall, their opinions on political behavior were at a moderate level. The most prominent behaviors, ranked from highest to lowest, were voting, following political news, participating in general elections, supporting political parties, and engaging in political movements. Personal factors such as age, education, occupation, and marital status were significantly associated with political behavior. In terms of political news consumption, social media platforms—including Facebook, Twitter (X), Instagram, Google, YouTube, TikTok, and Line—were the most frequently used sources, followed by television. Furthermore, political news consumption was found to be significantly related to political behavior during the 2022 Bangkok Gubernatorial Election.
References
จตุรงค์ ศรีสุมล. (2566). พฤติกรรมในการออกเสียงลงคะแนนเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานครของผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งในพื้นที่เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง].
ณัฐพงศ์ บุญเหลือ. (2564). ความเคลื่อนไหวทางการเมืองและพฤติกรรมการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 2562 จังหวัดกาญจนบุรี. วารสารรามคำแหง ฉบับรัฐประศาสนศาสตร์, 4(1), 167–180.
นันทวัชร โคตรรวงค์, วิทยาธร ท่อแก้ว, และกานต์ บุญศิริ. (2564). การสื่อสารเพื่อสร้างความนิยมทางการเมืองของว่าที่ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนตำบลดงชน จังหวัดสกลนคร. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ปวีณ์นุช ยิ้มภักดี, และธำรงศักดิ์ เพชรเลิศอนันต์. (2563). ปัจจัยในการลงคะแนนเสียงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร วันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562: กรณีศึกษาจังหวัดปทุมธานี เขตเลือกตั้งที่ 4 [รายงานวิจัย, มหาวิทยาลัยรังสิต].
ปิยะรัตน์ สนแจ้ง. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร: ศึกษากรณีประชาชนกรุงเทพมหานคร ปี พ.ศ. 2562 [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกริก].
ศุทธิกานต์ มีจั่น. (2565). การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2565. สืบค้น 25 ธันวาคม 2566 จาก http://www.wiki.kpi.ac.th
อรทัย ก๊กผล. (2565). กรุงเทพมหานคร. สืบค้น 25 ธันวาคม 2566 จาก http://www.wiki.kpi.ac.th
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 (พิมพ์ครั้งที่ 2). ราชบัณฑิตยสถาน.
พระสังวาน เขมปญโญ (สายเนตร), พระสิริชัย ธมมจาโร (สายสิงห์), สมนึก จันทร์โสดา, และศราวุธ ขันธวิชัย. (2565). การสื่อสารทางการเมือง. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระอธิการวรวุฒิ สุเมโธ. (2563). พฤติกรรมของประชาชนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2562 ในจังหวัดนครราชสีมา เขตเลือกตั้งที่ 5 [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง].
ภวัต พัฒนนิภากร. (2563). รูปแบบพฤติกรรมทางการเมืองในระดับท้องถิ่นของกลุ่มชาติพันธุ์ในพื้นที่จังหวัดภาคเหนือตอนล่าง 1 ภายใต้อิทธิพลของพลวัตทางการเมือง [วิทยานิพนธ์, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].
ยุทธพร อิสรชัย. (2550). รายงานการสังเคราะห์องค์ความรู้เกี่ยวกับขบวนการเคลื่อนไหวทางการเมืองในการเมืองไทย ช่วง พ.ศ. 2547–2559. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
รัชฎากร เอี่ยมอำไพ, ธัชชนันท์ อิศรเดช, และสุรพล สุยะพรหม. (2564). รูปแบบการพัฒนาทางการเมืองของประชาชนที่มีผลต่อการตัดสินใจในการเลือกตั้งทั่วไป. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 22(2), 195–210.
วรัญญา ประเสริฐ. (2559). การสื่อสารทางการเมืองในรายการคืนความสุขให้คนในชาติ: ศึกษาระหว่างปี พ.ศ. 2557–2559 [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].
วีระศักดิ์ จินารัตน์. (2565). องค์ประกอบลักษณะบุคลิกภาพและภาพลักษณ์ส่วนบุคคลของนักการเมืองที่มีผลต่อความไว้วางใจทางการเมืองและการไปออกเสียงเลือกตั้งของกลุ่มคนเจนเนอเรชัน X, Y และ Z ในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย [วิทยานิพนธ์, มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น].
ศักดิ์สิน อุดมวิทยไพศาล, ยุภาพร ยุภาศ, และสัญญา เคณาภูมิ. (2562). กรอบแนวคิดเชิงทฤษฎีพฤติกรรมทางการเมืองของประชาชน. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
สกลรัตน์ สร้างสมวงษ์. (2557). บทวิเคราะห์ระบบรัฐสภาและระบบการเลือกตั้งเพื่อปรับใช้กับระบบการเมืองของราชอาณาจักรไทย. จุลนิติ, 11(6), 47–48.
สุดารัตน์ สุดสมบูรณ์. (2563). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของคนรุ่นใหม่ในระบอบประชาธิปไตยไทย. วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้.
อาลี คาน. (2566). นวัตกรรมการสื่อสารกับการมีส่วนร่วมทางการเมืองวิถีใหม่. วารสาร มจร เลยปริทัศน์, 4(2), 4–15.
เอกบุญ วงศ์สวัสดิ์กุล. (2557). การเลือกตั้ง: ดัชนีชี้วัดความเป็นประชาธิปไตย. เอกสารวิชาการส่วนบุคคล, วิทยาลัยศาลรัฐธรรมนูญ.
Pye, L. W. (1972). Introduction. In Communication and political development. Princeton University Press.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
Categories
License
Copyright (c) 2026 Journal of Buddhist Education and Research (JBER)

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.


