PRASAT MICHAI: HISTORY AND VALUES TO THE BUDDHIST WAY OF LIFE IN SANGKHA DISTRICT, SURIN PROVINCE
Keywords:
Value, Buddhists, Prasat Michi, Surin ProvinceAbstract
Prasat Michai or Prasat Muenchai was built around the 15th century B.C. during the reign of Jayaraman in the Ancient Pre Rup Khem-Art era. The castle is an “Arogayasala” or hospital for old-fashioned people to stay. The way of life of the Buddhists in Sangkha district, Surin province, is a local social bond with marriage intertwining, which will be Guo, Khmer, and Lao, consequently making it multicultural and traditional. Prasat Michai’s values for the life of Buddhists in four dimensions are: 1) Physical value: Being treated at “Arogayasala”, people recover from illness. Strengthening the body to affect your heart, 2) Psychological value: Being on the bloom to recover can be considered a mental, reliant, or psychologically entrenched drug, as well as the perception of the mental beauty of Ten ThousandChai Castle art, 3) Value of harmony: The community is ready to hold annual tribute traditions every year, and 4) community arts and culture preservation values: not putting rubble or soil in its possession. The tribute ceremony is held on the 9th day of the 9th day of every year to preserve the heritage of community arts and culture for future generations to study the backgrounds of their ancestors and their roots. Therefore, this article sets out three main presentation objectives: 1) Study the history and history of Prasat Michai. 2) to study the way of life of the Buddhists in Sangkha district, Surin province, and 3) to study the values of Prasat Michai to the Buddhist way of life in Sangkha district, Surin province. Documentaries and Indebt interview were used. Finally, presented by analytical depictive method.
Downloads
References
จำนงค์ ใจหนึ่ง. (2564). ผู้ใหญ่บ้านถนน. ตำบลกระเทียม อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์. สัมภาษณ์ 11 กันยายน 2564.
ทัศภรณ์ แซ่ตั้ง. (2540). ความเชื่อเกี่ยวกับการบนบานและการแก้บน: กรณีศึกษาบ้านป่ากั้ง หมู่ที่ 5 ตำบลท่าแฝก อำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์. สารนิพนธ์ประกาศนียบัตรบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
บ้านหมื่นชัย. (2564). ปราสาทมีชัยหรือหมื่นชัย. (ออนไลน์). https: //www. haimiceconnect. .com/business/detail/10379?page=เข้าถึงข้อมูลเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ.2564.
ปักหมุดเมืองไทย. (2564). วัดปราสาทมีชัย. (ออนไลน์). https://pukmudmuangthai. com/ detail/7419[12 กันยายน 2564].
ไพฑูรย์ มีกุศล. (2534). วัฒนธรรมแม่น้ำมูลเชิงชาติพันธุ์วิทยาและประวัติศาสตร์ กรณีการผสมกลมกลืนของกลุ่มชาติพันธุ์ กวย เขมร และลาว วัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำมูล : กรณี เขมร ลาว ส่วย สุรินทร์. กรุงเทพฯ : สารมวลชน.
พระครูสิริ รัตนานุวัตร. (2556). การบนบาน บวงสรวง: แนวคิด หลักการ อิทธิพล ต่อสังคมไทย. บทสังเคราะห์งานวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: บริษัท นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์ จำกัด.
วิโรจน์ ชีวาสุขถาวร. (2558). ความสมดุลของการใช้พื้นที่ภายในโบราณสถานกับการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม กรณีศึกษาศาสนสถานประจําอโรคยาศาลในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาสิ่งแวดล้อมสรรค์สร้าง. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
วรรณวิภา สุเนต์ตา. (2548). ชัยวรมันที่ 7 มหาราชองค์สุดท้ายของอาณาจักรกัมพูชาผู้เนรมิตสถาปนาปราสาทบายน และเมืองนครธม. กรุงเทพฯ : มติชน.
ราชกิจจานุเบกษา. (2524). ประกาศกรมศิลปากร. เล่มที่ 98 ตอนที่ 104 เมื่อ 30 มิถุนายน 2524 ประกาศ ณ วันที่ 28 เมษายน 2524.
พระทองดำ อภินนฺโท. (2564). พระลูกวัดปราสาทมีชัย. ตำบลกระเทียม อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์. สัมภาษณ์ 11 กันยายน 2564.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2547). ธรรมนูญชีวิต. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์การศาสนา
พระสมพงษ์ ชินวํโส, พระมหาดวงเด่น ฐิตญาโณ, และขันทอง วัฒนะประดิษฐ์. (2561). การประยุกต์ใช้หลักพุทธสันติวิธี เพื่อพัฒนาการทำงานเป็นทีมของพระวิทยากรวิทยาลัยสงฆ์ศรีสะเกษ. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 6 (1), 119-133.
สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์. ประวัติความเป็นมา. (ออนไลน์). https://district.cdd.go.th/sangkha/โครงสร้างบุคลากร/ประวัติความเป็นมา/เข้าถึงข้อมูลเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ.2564.
สายันต์ ไพรชาญจิตร์. (2550). การจัดการทรัพยากรทางโบราณคดีในงานพัฒนาชุมชน. กรุงเทพฯ : โครงการหนังสือโบราณคดีชุมชน.
สารจากผู้ว่าราชการจังหวัดสุรินทร์. (2556). เส้นทางอารยธรรมมรดกล้ำค่าสุรินทร์. พิมพ์ครั้งแรก. สำนักงานจังหวัดสุรินทร์ ศาลากลางจังหวัดสุรินทร์ อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์.
สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนโดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9. (2548). เล่ม 30. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช.
หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมท้องถิ่น ศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดสุรินทร์ วิทยาลัยครูสุรินทร์. (2534). ย้อนอดีตเมืองสุรินทร์. รายงานการสํารวจสิ่งแวดล้อมศิลปกรรมในจังหวัดสุรินทร์. วัฒนธรรมลุ่มแม่น้ำมูล : กรณีเขมร ลาว ส่วย สุรินทร์. กรุงเทพฯ : สารมวลชน.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์. ประเพณีวัฒนธรรม. (ออนไลน์). http://www. surinpao.org/userfiles/s2.pdfเข้าถึงข้อมูลเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ.2564.
