ปัจจัยที่ส่งผลต่อทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ด้านการคิดแก้ปัญหานักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนราชประชานุเคราะห์กลุ่มภาคเหนือ

Kannika Thripromma; Punnawit  Baikularb

Authors

Kannika Thripromma Pibulsongkram Rajabhat University, Phitsanulok, Thailand
Punnawit Baikularb Pibulsongkram Rajabhat University, Phitsanulok, Thailand

Keywords:

Learning Skills, Problem-Solving Skills, Rajaprajanugroh School Students, Northern Thailand

Abstract

The purposes of this research were: 1) to examine the factors affecting 21st century learning skills in critical thinking and problem-solving among upper secondary students in welfare schools in Northern Thailand, and 2) to identify the best predictive factors influencing these skills. The sample consisted of 525 upper secondary students enrolled in the Science–Mathematics program at Rajaprajanugroh Schools under the Special Education Bureau in the northern region. This study employed a quantitative research design, using a questionnaire as the data collection instrument. Data were analyzed using mean, standard deviation, Pearson's product-moment correlation coefficient, and multiple regression analysis. The Enter method was used to examine the multiple correlations between the factors and students' critical thinking and problem-solving skills, while the Stepwise method was applied to identify the best predictors and to construct prediction equations in both raw and standardized score forms. The findings revealed that the overall level of factors influencing critical thinking and problem-solving skills was at a high level (M = 3.93, S.D. = 0.88). The highest mean score was teacher instructional behavior (M = 4.00), followed by self-efficacy (M = 3.99), attitude toward learning (M = 3.95), achievement motivation (M = 3.94), classroom climate (M = 3.90), and reasoning ability (M = 3.85), respectively. The overall level of students' critical thinking and problem-solving skills was also at a high level (M = 3.81, S.D. = 0.88). Most students demonstrated the ability to use reasoning in decision-making, accept diverse perspectives, analyze and plan before performing tasks, and adapt and apply information appropriately to solve problems. Hypothesis testing indicated that achievement motivation, reasoning ability, classroom climate, and teacher instructional behavior significantly affected students' 21st century learning skills in critical thinking and problem-solving at the .05 level. Among these, achievement motivation was the strongest predictor, followed by reasoning ability, classroom climate, and teacher instructional behavior, respectively.

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กระทรวงศึกษาธิการ.

กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2567). 1 โรงเรียน 3 รูปแบบ: การศึกษายืดหยุ่น ทำได้ ตอบโจทย์ชีวิตจริง มีรัฐธรรมนูญและกฎหมายรองรับ. https://www.eef.or.th/infographic-1school3formats-181224/

เจริญพงษ์ ชมภูนุช. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการแก้ปัญหาของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย แผนการเรียนวิทยาศาสตร์–คณิตศาสตร์. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร, 6(11), 39–55.

ชายแดน บุญลือ, & ชนาธิป พรกุล. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อทักษะการเรียนรู้แห่งศตวรรษที่ 21 ด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการแก้ปัญหาตามมาตรฐานวิชาชีพของนักเรียนโรงเรียนช่างฝีมือทหาร [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยปทุมธานี].

ธีระเดช กุลสาร, อภิสิทธิ์ สมศรีสุข, & วัลนิกา ฉลากบาง. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 20(1), 1–17.

ไพลิน กึนพันธ์. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสามารถในการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 7. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา, 15(3), 111–121.

วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.

วิราวรรณ พุทธมาตย์, สุภาพร ถีสูงเนิน, สนุกจิต สิทธิวงศ์, & วราวุฒิ มหามิตร. (2568). การพัฒนาสมรรถนะของครูคณิตศาสตร์ในโรงเรียนขนาดเล็กโดยชุมชนแห่งการเรียนรู้ยุคใหม่ศตวรรษที่ 21 อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, 7(1), 123–137.

สุมาลี เซ็ม. (2561). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครนายก [วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].

สุหลง ดวงแก้ว, & เลิศฤทธิ์ สุพินดา. (2567). Active learning: การจัดการเรียนรู้เพื่อเตรียมเด็กไทยสู่ศตวรรษที่ 21 หลังวิกฤตการณ์โควิด-19. ศึกษาศาสตร์ มมร, 12(1), 299–314.

อภิชาต วิชัยโย, สนิท ตีเมืองซ้าย, & อุบลวรรณ จันทรเสนา. (2566). การส่งเสริมแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสานด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านดอนดู่. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 3(4), 751–766.

Kay, K., & Greenhill, V. (2011). Twenty-first century students need 21st century skills. In G. Wan & D. M. Gut (Eds.), Bringing schools into the 21st century (pp. 41–65). Springer. https://doi.org/10.1007/978-94-007-0268-4_3

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308

McClelland, D. C. (1987). Human motivation. Cambridge University Press.