การบริหารงานวิชาการตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น

ผู้แต่ง

  • สุริยาวุธ ดวงคำน้อย มหาวิทยาลัยมหาจุุฬาลังกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น, ขอนแก่น, ประเทศไทย
  • สุนทร สายคำ มหาวิทยาลัยมหาจุุฬาลังกรณราชวิิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น, ขอนแก่น, ประเทศไทย
  • พระครูปลัดบุญช่วย โชติว๊โส (อุ้ยวงค์) มหาวิทยาลัยมหาจุุฬาลังกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น, ขอนแก่น, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การบริหารงานวิชาการ, สัปปุริสธรรม 7, ผู้บริหารสถานศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยแบบผสมวิธี (Mixed Methods Research) นี้มีวัตถุประสงค์หลัก เพื่อศึกษาสภาพการบริหารงานวิชาการ และ เพื่อเสนอแนวทางการบริหารงานวิชาการตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษา รองผู้บริหารสถานศึกษา และครูผู้สอน รวมจำนวน 346 คน โดยใช้สถิติ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย () และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ในการวิเคราะห์ ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้เครื่องมือแบบสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ทรงคุณวุฒิ 9 ท่าน ที่ได้รับเลือกแบบเจาะจง ผลการวิจัย พบว่า สภาพการบริหารงานวิชาการตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น โดยภาพรวมและรายด้านมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมากที่สุด และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีการปฏิบัติสูงสุด คือ ด้านการวัดผลและประเมินผลตามหลักสัปปุริสธรรม 7 รองลงมา คือ ด้านการนิเทศ ภายในสถานศึกษาตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ด้านสื่อนวัตกรรมการเรียนการสอนตามหลักสัปปุริสธรรม 7 และด้านกระบวนการเรียนรู้ตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ตามลำดับ ส่วนด้านที่มีการปฏิบัติต่ำสุด คือ ด้านการพัฒนาหลักสูตรตามหลักสัปปุริสธรรม 7 แนวทางการส่งเสริม การบริหารงานวิชาการตามหลักสัปปุริสธรรม 7 พบว่า 1. ด้านการพัฒนาหลักสูตร ผู้บริหารโรงเรียนควรมีการปรับปรุงหลักสูตรให้เหมาะสมกับสังคมและวัฒนธรรมท้องถิ่น 2. ด้านกระบวนการเรียนรู้ ผู้บริหารโรงเรียนควรมีการส่งเสริมการเรียนรู้ด้านเทคโนโลยีและนวัตกรรมตามบริบทของผู้เรียน 3. ด้านการวัดผลและประเมินผล ผู้บริหารโรงเรียนควรมีการส่งเสริมการใช้เกณฑ์การประเมินที่สอดคล้องกับเป้าหมายการเรียนรู้ 4. ด้านสื่อนวัตกรรมการเรียนการสอน ผู้บริหารโรงเรียนควรมีการให้ครูวิเคราะห์ข้อดีข้อเสียของนวัตกรรมการสอน 5. ด้านการนิเทศภายในสถานศึกษา ผู้บริหารโรงเรียนควรมีการสนับสนุนการนิเทศให้เหมาะสมกับศักยภาพของแต่ละบุคคล

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545.

จุฑารัตน์ ทศไกร, วรกฤต เถื่อนช้าง, และ ปฏิธรรม สำเนียง. (2565). แนวทางการบริหารงานวิชาการตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 1. วารสารวิจัยวิชาการ, 5(3), 163–178.

พระครูวินิตธรรมาทร (สมพร นิ่มนวล), วรกฤต เถื่อนช้าง, และ พระเทพวชิรเมธี (วีระวร ปญฺโญ). (2568). รูปแบบการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาเขต 4 ตามหลักอิทธิบาท 4. วารสารวิจัยวิชาการ, 8(2), 29–44.

รัชนีกร ศรีประสาร. (2565). การพัฒนาแนวทางการบริหารงานวิชาการในยุคการศึกษา 4.0 ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).

วรภาส ประสมสุข, และ นิพนธ์ กินาวงศ์. (2549–2550). หลักการบริหารการศึกษาตามแนวพุทธธรรม. วารสารศึกษาศาสตร์, 18(2), 76–81.

สุนทร สายคำ, และคณะ. (2560). ภาวะผู้นำของผู้บริหารในมุมมองของผู้ใต้บังคับบัญชา. วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม, 4(2), 24–30.

อัจศรา ประเสริฐสิน. (2560). การศึกษาแนวทางการจัดการนวัตกรรมทางการศึกษาไปใช้ในการพัฒนาการเรียนการสอนและการทำวิจัยของครู. วารสารบรรณศาสตร์ มศว, 10(2), 84–86.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-03-30

รูปแบบการอ้างอิง

ดวงคำน้อย ส. ., สายคำ ส. ., & โชติว๊โส (อุ้ยวงค์) พ. . (2026). การบริหารงานวิชาการตามหลักสัปปุริสธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 12(1), 964–980. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/294253

ฉบับ

ประเภทบทความ

สารบัญ

Similar Articles

You may also start an advanced similarity search for this article.