ผลการใช้โปรแกรมการพัฒนากรอบความคิดเติบโตตามแนวคิดการปรับเปลี่ยนความเชื่อบุคคลในนักศึกษาช่างอุตสาหกรรม
คำสำคัญ:
กรอบความคิดเติบโต, การปรับเปลี่ยนความเชื่อ, นักศึกษาช่างอุตสาหกรรมบทคัดย่อ
การเสริมสร้างกรอบความคิดเติบโต เป็นแนวทางในการพัฒนาผู้เรียนให้ตระหนักว่า ความสามารถสามารถพัฒนาได้ผ่านความพยายาม การฝึกฝน และการเรียนรู้จากข้อผิดพลาด การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาโปรแกรมการพัฒนากรอบความคิดเติบโตตามแนวคิดการปรับเปลี่ยนความเชื่อบุคคลสำหรับนักศึกษาช่างอุตสาหกรรม และ 2) เปรียบเทียบผลของกรอบความคิดเติบโตก่อนและหลังการเข้าร่วมโปรแกรมกลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ชั้นปีที่ 1-3 จำนวน 8 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) โปรแกรมการพัฒนากรอบความคิดเติบโตตามแนวคิดการปรับเปลี่ยนความเชื่อบุคคลในนักศึกษาช่างอุตสาหกรรม 2) แบบวัดกรอบความคิดเติบโตสำหรับนักศึกษาช่างอุตสาหกรรม และ 3) แบบสังเกตพฤติกรรมการเข้าร่วมกิจกรรม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ Wilcoxon Signed Ranks Test และการวิเคราะห์เนื้อหาจากแบบสังเกตพฤติกรรมการเข้าร่วมกิจกรรม การวิจัยนี้ได้ผ่านการรับรองจากคณะกรรมการจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มหาวิทยาลัยขอนแก่น โครงการวิจัยเลขที่ HE693074 ผลการวิจัย พบว่า การพัฒนาโปรแกรมการพัฒนากรอบความคิดเติบโตตามแนวคิดการปรับเปลี่ยนความเชื่อบุคคลในนักศึกษาช่างอุตสาหกรรม ประกอบด้วย 17 กิจกรรม พัฒนากรอบความคิดเติบโตสำหรับนักศึกษาช่างอุตสาหกรรม ทั้งหมด 7 ด้าน โดยมีค่าความเหมาะสมในระดับมากที่สุด ( = 4.71, S.D. = 0.36) เมื่อทำการเปรียบเทียบคะแนนกรอบความคิดเติบโตของนักศึกษาก่อนและหลังการใช้โปรแกรม พบว่า หลังการทดลองมีคะแนนกรอบความคิดเติบโตสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (z = -2.524, p = 0.006) โดยด้านที่มีคะแนนเฉลี่ยสูงที่สุด ได้แก่ ด้านการจัดการตนเอง ด้านความกล้าเผชิญหน้าต่ออุปสรรคและความล้มเหลว และด้านเรียนรู้และเติบโตจากคำวิพากษ์วิจารณ์ ตามลำดับ ผลข้อมูลเชิงคุณภาพ พบว่า ช่วงแรกนักศึกษาค่อนข้างประหม่า ไม่กล้าตอบคำถามและเริ่มมีพฤติกรรม กล้าเผชิญอุปสรรค มุ่งมั่นฝึกฝนทักษะวิชาชีพ เปิดใจรับคำวิจารณ์ และมีความเชื่อมั่นในการพัฒนาตนเองสู่วิชาชีพช่างอุตสาหกรรมภายหลังเข้าร่วมโปรแกรม
เอกสารอ้างอิง
กอบแก้ว บุญบุตร. (2566). การพัฒนาชุดกิจกรรมกลุ่มเพื่อพัฒนากรอบความคิดเติบโตของนักเรียนระดับประถมศึกษาจังหวัดนครนายก. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 18(1), 52–60.
จิตตินันท์ บุญสถิรกุล, & คาลอส บุญสุภา. (2567). การพัฒนากรอบความคิดแบบเติบโตเพื่อเพิ่มความยืดหยุ่นทางจิตใจเมื่อเผชิญปัญหา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 12(3), 1230–1240.
ชนิตา รุ่งเรือง, & เสรี ชัดแช้ม. (2559). กรอบความคิดเติบโต: แนวทางใหม่แห่งการพัฒนาศักยภาพมนุษย์. วิทยาการวิจัยและวิทยาการปัญญา, 14(1), 1–13.
ณัฐสิฏ รักษ์เกียรติวงศ์. (2559). การปฏิรูปอาชีวศึกษาของประเทศไทย. สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (ทีดีอาร์ไอ). https://tdri.or.th/wp-content/uploads/2016/08/nuthasid-vocational-education-v02_2.pdf
ณิชชากร เกียรติทนง, ปวีณา อ่อนใจเอื้อ, & มนัสนันท์ หัตถศักดิ์. (2567). การศึกษาผลของการใช้โปรแกรมการปรับพฤติกรรมทางปัญญาโดยการใช้แนวคิดการฝึกพูดเชิงบวกที่ส่งผลต่อกรอบความคิดแบบเจริญเติบโตของนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(3), 1403–1418.
ตรีนุช ไพชยนต์วิจิตร, & สรัลชนา ธิติสวรรค์. (2566). การศึกษาผลกระทบของโควิด-19 ต่อนักเรียนระดับอาชีวศึกษา การเปลี่ยนแปลงต่อการตัดสินใจด้านการเรียนและด้านการทำงานในอนาคตของนักเรียนอาชีวศึกษา. Journal of Multidisciplinary Academic Research and Development (JMARD), 5(3), 66–84.
นันทยา คงประพันธ์, สุภาวดี เผือกฟัก, พรทิพย์ ช่วยเพล, อุทุมพร เรืองฤทธิ์, & มนพัฒน์ บุญยะบูรณะ. (2567). รูปแบบการเสริมสร้างกรอบความคิดเติบโตของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ. Journal of Liberal Art of Rajamangala University of Technology Suvarnabhumi, 6(3), 833–848.
นิพนธ์ หย่งกิจ, ภูเบศ พวงแก้ว, ชูชีพ พุทธประเสริฐ, & ศิริมาศ โกศัลย์พิพัฒน์. (2568). กลยุทธ์การบริหารจัดการเครือข่ายความร่วมมือพัฒนาทักษะอาชีพของสถาบันการอาชีวศึกษาภาคเหนือ 1. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 9(2), 149–164.
ปวีณา อ่อนใจเอื้อ. (2562). ทักษะการกำกับการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 34(2), 91–99.
ปิยวรรณ วิเศษสุวรรณภูมิ, & พิทชยา ตั้งพรไพบูลย์. (2566). กรอบความคิดแบบเติบโต: ทักษะที่จำเป็นแห่งโลกยุคพลิกผัน. Journal of Education Studies, 51(1).
ปิยะภรณ์ พันธุวิทย์, สุวรรณา จุ้ยทอง, & สมบัติ คชสิทธิ์. (2567). การพัฒนากิจกรรมแนะแนวโดยใช้กรอบความคิดแบบเติบโตที่ส่งเสริมการรู้จักและเข้าใจตนเองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 14(1), 247–261.
ภรภัทร ถาวรชินโชติ, นฤมล พระใหญ่, & อัจศรา ประเสริฐสิน. (2566). ผลของโปรแกรมการให้คำปรึกษากลุ่มแบบผสมผสานที่มีผลต่อความสามารถในการฟันฝ่าอุปสรรคของนักศึกษาวิทยาลัยเทคนิคแห่งหนึ่ง. วารสารการวัดผลการศึกษาสำนักทดสอบทางการศึกษาและจิตวิทยา, 40(107), 297–311.
ภาวศุทธิ อุ่นใจ. (2568). อิทธิพลของบุคลิกภาพห้าองค์ประกอบและกรอบแนวคิดแบบเติบโตที่มีต่อความยืดหยุ่นทางจิตใจของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ศรีนครินทรวิโรฒ, 26(1), 214–229.
มาลัย อ่อนละเอียด, นาตยา ปิลันธนานนท์, & ศิริรัตน์ ศรีสอาด. (2566). การพัฒนาครูด้วยระบบโค้ชโดย GROW Model. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 8(2), 1131–1142.
มุทิตา อดทน. (2561). ผลของโปรแกรมการพัฒนากรอบความคิดเติบโตในนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย [วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].
เรืองยศ วัชรเกตุ. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเรียนรู้ในการปฏิบัติงานสหกิจศึกษาของนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ เครือข่ายพัฒนาสหกิจศึกษาภาคกลางตอนบน [วิทยานิพนธ์การจัดการดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี].
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2567). หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ พุทธศักราช 2567. https://bsq.vec.go.th/Portals/9/Course/20/2567/20000Principlesv2.pdf
สุพิชญา จันทร์ลอย, & ประภัสสร สมสถาน. (2566). การศึกษาแนวทางการพัฒนาทักษะด้านการสื่อสารเพื่อรองรับตลาดแรงงานศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาสาขาวิชาช่างก่อสร้างวิทยาลัยเทคนิคมีนบุรี. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 11(2), 109–123.
สุพิน ใจแก้ว. (2563). การพัฒนาชุดฝึกอบรมเสริมสร้างกรอบความคิดเติบโตนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(11), 348–360.
อิสสระ คำแถลง, & ศรัณย์ พิมพ์ทอง. (2567). การศึกษาประสิทธิผลโปรแกรมโค้ชชิ่งเพื่อเสริมสร้างกรอบความคิดเติบโตของผู้จัดการร้านอาหารเพื่อสุขภาพ. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา, 16(2), 1–17.
Andersen, E. (2006). Growing great employees: Turning ordinary people into extraordinary performers. Penguin.
Blackwell, L. S., Trzesniewski, K. H., & Dweck, C. S. (2007). Implicit theories of intelligence predict achievement across an adolescent transition: A longitudinal study and an intervention. Child Development, 78, 246–263.
Breque, M., De Nul, L., & Petridis, A. (2021). Industry 5.0: Towards a sustainable, human-centric and resilient European industry [Policy brief]. Publications Office of the European Union.
Demir, K. A., Döven, G., & Sezen, B. (2019). Industry 5.0 and human-robot co-working. Procedia Computer Science, 158, 688–695.
Dweck, C. S. (2006). Mindset: The new psychology of success. Random House Publishing Group.
Dweck, C. S. (2010). Mind-sets. Principal Leadership, 10(5), 26–29.
Johnson, D. W., & Johnson, F. P. (2014). Joining together: Group theory and group skills (11th ed.). Pearson Education.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice Hall.
Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28(4), 563–575.
Mueller, C. M., & Dweck, C. S. (1998). Praise for intelligence can undermine children's motivation and performance. Journal of Personality and Social Psychology, 75(1), 33–52.
Purwaningsih, L., Isti‘adah, F. N., & Sugara, G. S. (2025). The application of growth mindset training-based classical guidance to improve psychological well-being of high school students. Quanta: Jurnal Kajian Bimbingan Dan Konseling Dalam Pendidikan, 9(1), 91–98.
Rodthong, R. (2025). The guidelines to develop digital leadership of school administrators under the Secondary Educational Service Area Office Bangkok 1. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 11(3), 520–535.
Satimanon, M., & Satimanon, T. (2018). Labor quality mismatching management in Thai industry. Thammasat Economic Journal, 36(1), 45–62.
Schön, D. A. (1983). The reflective practitioner: How professionals think in action. Basic Books.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Journal of Buddhist Education and Research (JBER)
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
