ศึกษาวิเคราะห์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาของคณะสงฆ์ไทใหญ่ในเชียงตุง

พระสีหานาดา สีลโชโต; ธนกร ชูสุขเสริม

ผู้แต่ง

พระสีหานาดา สีลโชโต มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน, ประเทศไทย
ธนกร ชูสุขเสริม มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การเผยแผ่พระพุทธศาสนา, คณะสงฆ์ไทใหญ่, เชียงตุง

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง “ศึกษาวิเคราะห์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาของคณะสงฆ์ไทใหญ่ในเชียงตุง” มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการเผยแผ่พระพุทธศาสนา 2) ศึกษาการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของคณะสงฆ์ไทใหญ่ในเชียงตุง และ 3) วิเคราะห์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาของคณะสงฆ์ไทใหญ่ในเชียงตุง การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยเน้นการวิจัยเอกสาร ใช้ข้อมูลจากพระไตรปิฎก ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นของเมืองเชียงตุง หนังสือ ตำรา งานวิจัย และบทความทางวิชาการที่เกี่ยวข้อง ผลการวิจัยแสดงว่าการเผยแผ่พระพุทธศาสนาเป็นภารกิจหลักของคณะสงฆ์ในการอนุรักษ์และสืบทอดหลักธรรม การดำเนินงานครอบคลุมการปกครอง การศึกษา การสาธารณูปการ และการสงเคราะห์สังคม กิจกรรมต่าง ๆ มีบทบาทในการสร้างศรัทธาและปลูกฝังคุณธรรมแก่ประชาชน โดยใช้หลักโอวาทปาติโมกข์เป็นแนวทาง นอกจากนี้คณะสงฆ์ไทใหญ่ยังมีบทบาทสำคัญในการรักษาเอกลักษณ์ทางศาสนาและวัฒนธรรม การเผยแผ่พระพุทธศาสนาขยายจากวัดสู่ชีวิตประจำวันของชุมชน เป็นพลังจิตใจที่ส่งเสริมให้ประชาชนดำรงชีวิตด้วยศีลธรรมและสร้างความมั่นคงแห่งพระพุทธศาสนาในท้องถิ่นอย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา แก้วเทพ. (2557). ทฤษฎีการสื่อสารมวลชน: แนวคิดและพัฒนาการ. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

คณะนิสิตพระสงฆ์ชาวไทใหญ่ ประเทศศรีลังกา. (2551). Some prominent pioneers of Tai Buddhist scripture. โรงพิมพ์เอ.

ฉลาดชาย รมิตานนท์, และคณะ. (2541). ไท တႆး Tai. โรงพิมพ์เมือง.

พระกิตติ กิตฺติสาโร (จ่ามเงิน). (2555). อิทธิพลของพระพุทธศาสนาเถรวาทที่มีต่อวิถีชีวิตของชาวไทใหญ่ในรัฐฉาน [วิทยานิพนธ์ศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย].

พระกิตติศักดิ์ ยโสธโร (แก้วเหลา). (2539). การศึกษาบทบาทของพระสารีบุตรเถระในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].

พระครูวิบูลกาญจโนภาส (สมบัติ ปริปุณโณ). (2552). การศึกษาบทบาทของพระโสณกุฏิกัณณะในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].

พระครูอาทรปริยัติสุธี (ทุมสิงห์). (2552). ศึกษาการเผยแผ่พุทธธรรมของพระราชญาณวิสิฐ (เสริมชัย ชยมงฺคโล). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูโอภาสธรรมพิทักษ์ (เสียม เตชธมฺโม/เงางาม). (2554). ศึกษาหลักและวิธีการเผยแผ่ธรรมของพระธรรมโมลี (ทองอยู่ ญาณวิสุทฺโธ) [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].

พระเจ้าสุคำ. (2543). เรื่องประเพณีและความเชื่อของชาวไทใหญ่. มหาวิทยาลัยศาสนตักกศีล.

พระเทพดิลก (ระแบบ ฐิตญาโณ). (2549). พุทธวิถีการเผยแผ่พระพุทธศาสนา (พิมพ์ครั้งที่ 3). บริษัท แปดสิบเจ็ด จำกัด.

พระมหาจิตติภัทร อจลธมฺโม (จันทร์คุ้ม). (2537). การศึกษาบทบาทของพระอานนท์ในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].

พระมหาจิตติภัทร อจลธมฺโม (จันทร์คุ้ม). (2550). การศึกษาบทบาทและวิธีการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระนาคเสนเถระ [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].

พระมหาจรูญ ปญฺญาวโร (อินทร์ยงค์). (2540). การศึกษาบทบาทของพระมหากัสสปเถระในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].

พระมหาสนธ์ สนฺติกโร (เกษมญาติ). (2544). การศึกษาบทบาทของพระมหากัจจายนเถระในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].

พระมหาสุชญา โรจนญาโณ (ยาสุกแสง). (2540). การศึกษาบทบาทของพระมหาโมคคัลลานเถระในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].

พระสมบูรณ์ ยโสธโร (ชารินทร์). (2554). ศึกษาวิเคราะห์บทบาทการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของคณะสงฆ์ไทย [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย].

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

แม่ชีคมคาย คุมพันธ์. (2547). การศึกษาบทบาทในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูตสายต่างประเทศ: ศึกษาเฉพาะกรณีพระสุเมธาจารย์ (โรเบิร์ต สุเมโธ ภิกขุ) [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย].