การพัฒนาแบบฝึกทักษะการตีขิมขั้นพื้นฐาน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

Nantinee Nakdontre

Authors

Nantinee Nakdontre Department of Mathematics and Music, Demonstration School of Suan Sunandha Rajabhat University, Thailand

Keywords:

Development, Skill practice lesson, Khim, Thai Music

Abstract

The purpose of this research was; (1) to develop the introduction skill practice lesson of the Khim for Grade 8 students to meet the standard efficiency criterion of 80/80, and (2) to compare the students’ learning achievement before and after using the Khim skill practice lesson. The sample comprised 25 Grade 8 students from Suan Sunandha Rajabhat University Demonstration School who were enrolled in the second semester of the 2024 academic year. Selection of participants was conducted via purposive sampling. The experimental was set up for 10 hours. The data were analyzed using descriptive statistics (mean, percentage, standard deviation) and an independent-samples t-test. The analysis revealed that the Khim skill practice lesson demonstrated an efficiency of 82.00/82.15, which exceeded the set standard of 80/80. Furthermore, students' post-instruction achievement was significantly higher than their pre-instruction achievement (p<.05).

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กระทรวงศึกษาธิการ.

จรัญ กาญจนประดิษฐ์. (2554). การศึกษาพัฒนาการทักษะการเป่าขลุ่ยเพียงออโดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ (Davies’ instruction model for psychomotor domain) และสอดแทรกคุณธรรมด้านความเพียรของนักศึกษาที่เรียนรายวิชา 864 382 ทักษะดนตรีไทย 2. Journal of Fine and Applied Arts Khon Kaen University, 3(2), 93–117.

ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2547). ประวัติดนตรีไทยศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2560). วิธีวิทยาการสอนดนตรี. พรรณีพริ้นติ้งเซ็นเตอร์.

ทิศนา แขมมณี. (2562). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 12). ด่านสุทธาการพิมพ์.

บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. สุวีริยาสาส์น.

บุญธรรม ตราโมท. (2481). คำบรรยายวิชาดุริยางคศาสตร์ไทย. กองทุนสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี.

ลดา ชินสาโรจน์, & อนรรฆ จรัณยานนท์. (2563). การพัฒนาชุดการสอนขิมสำหรับใช้ในการเรียนการสอนตามระบบการศึกษาตามอัธยาศัย. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 12(2), 68–82.

วนิดา พรหมบุตร, เอกพล ช่วยวงศ์ญาติ, & ภัสสรา อินทรกำแหง. (2554). การศึกษาผลการเรียนรู้ทักษะการตีขิมโดยใช้สีและแผนผังเพื่อกระตุ้นทักษะการจำสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 36(3), 103–118.

วนิดา พรหมบุตร. (2563). การพัฒนาแบบฝึกหัดการตีขิมขั้นพื้นฐานสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วารสารดนตรีและการแสดง, 6(2), 45–59.

ศศิรัตน์ บรรยายกิจ. (2562). การพัฒนาชุดแบบฝึกทักษะขิมเพื่อเสริมสร้างทักษะการเดี่ยวขิมเพลงสารถี อัตราจังหวะสามชั้น. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(3), 437–453.

สุขุม เทียนสุข. (2546). ดนตรีไทย...การสอนที่ไม่ควรลืม. https://www.nectec.or.th/schoolnet/library/create-web/10000/arts/10000-8903.html

Gagné, R. M. (1985). The conditions of learning (4th ed.). Holt, Rinehart & Winston.

Hill, M., & Susan, S. (2002). The effects of targeted mathematics/science curriculum and instruction on mathematics achievement and student attitudes in grade six. Dissertation Abstracts International, 63(6), 2168–A.