การพัฒนาความสามารถด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์ โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบเปิด (OPEN APPROACH) ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนพระปริยัติธรรมวัดไชยาประดิษฐ์

ผู้แต่ง

  • พระพรชัย ฐานุตตฺโร (พรมพิลา) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น
  • พชรกฤต ศรีบุญเรือง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น
  • อัจฉราพร ใครบุตร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, วิทยาเขตขอนแก่น

คำสำคัญ:

การเขียนเชิงสร้างสรรค์, การจัดการเรียนรู้แบบเปิด (Open Approach), ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) พัฒนาความสามารถด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบเปิด (Open Approach) และ (2) เปรียบเทียบความสามารถด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้แบบเปิด (Open Approach) กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนพระปริยัติธรรมวัดไชยาประดิษฐ์ จังหวัดหนองคาย จำนวน 32 รูป เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย (1) แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบเปิด (Open Approach) (2) เครื่องมือสะท้อนผลการปฏิบัติ ได้แก่ แบบสังเกตพฤติกรรมการเรียนของนักเรียนและแบบทดสอบท้ายวงจร และ (3) แบบวัดผลสัมฤทธิ์ด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า (1) การพัฒนาความสามารถด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบเปิด (Open Approach) ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด โดยในวงจรปฏิบัติการที่ 3 มีนักเรียนผ่านเกณฑ์ร้อยละ 80 ขึ้นไป จำนวน 26 รูป จากทั้งหมด 32 รูป คิดเป็นร้อยละ 81.25 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด และเมื่อพิจารณาผลการดำเนินงานทั้ง 3 วงจร พบว่ามีคะแนนเฉลี่ย 12.32 คะแนน จากคะแนนเต็ม 15 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 82.13 และมีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 1.38 และ (2) นักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบเปิด (Open Approach) มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

เอกสารอ้างอิง

กัลยวรรธน์ ประดุจชนม์. (2555). ผลการพัฒนาความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์โดยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบซิปปา กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

จุไร วรศักดิ์โยธิน. (2520). การสร้างคู่มือการสอนเขียนภาษาไทยในระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชามัธยมศึกษา]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ณิศรา สุทธิสังข์. (2555). ขั้นตอนการดำเนินการกลั่นแนวคิดสู่ความคิดรวบยอดในกระบวนการนามธรรมของนักเรียนจากการบูรณาการรูปธรรมและนามธรรม. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 23(3), 122–136.

ฐะปะนีย์ นาครทรรพ. (2519). การประพันธ์ ท.041. อักษรเจริญทัศน์.

ประภาศรี สีหอำไพ. (2544). เขียนเจาะใจ. อักษรเจริญทัศน์.

ปราณี พิศุทธิสุวรรณ. (2554). การเปรียบเทียบความสามารถด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ระหว่างการเรียนรู้แบบ 4MAT กับการเรียนรู้ตามปกติ [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ปราณี สุรสิทธิ์. (2541). การเขียนสร้างสรรค์เชิงสารศาสตร์. แสงดาว.

ปวีณา พงษ์พันนา. (2555). การพัฒนาผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้แผนผังความคิดประกอบกลุ่มร่วมมือแบบ LT [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ไมตรี อินทร์ประสิทธิ์. (2547). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบปลายเปิด. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

เยาวเรศ คำชมพู. (2555). การพัฒนาความสามารถด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้ Mind Mapping [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ราตรี ขวัญคุ้ม. (2556). ผลการจัดการเรียนรู้ภาษาไทย เรื่องการเขียนเชิงสร้างสรรค์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้แผนผังความคิดประกอบกลุ่มร่วมมือแบบ LT [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สำลี รักสุธี. (2554). การเปรียบเทียบผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาไทยด้านการอ่านเชิงวิเคราะห์และการเขียนสื่อความระหว่างการใช้แผนผังความคิดกับนวัตกรรมแบบเปิดของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

Vass, E., Littleton, K., Miell, D., & Jones, A. (2008). The discourse of collaborative creative writing: Peer collaboration as a context for mutual inspiration. Thinking Skills and Creativity, 3(3), 192–209. https://doi.org/10.1016/j.tsc.2008.09.001

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

ฐานุตตฺโร (พรมพิลา) พ., ศรีบุญเรือง พ., & ใครบุตร อ. (2026). การพัฒนาความสามารถด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์ โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบเปิด (OPEN APPROACH) ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนพระปริยัติธรรมวัดไชยาประดิษฐ์. Journal of Buddhist Education and Research (JBER), 12(S1), 235–247. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jber/article/view/297660