ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3

สุรวิชญ์ ปฏิรูปา

ผู้แต่ง

สุรวิชญ์ ปฏิรูปา วิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์, ผู้บริหารสถานศึกษา, ประสิทธิผลของสถานศึกษา, สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 2) เพื่อศึกษาระดับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมขอนแก่น เขต 3 4) เพื่อศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 การวิจัยในครั้งนี้เป็นวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยจำนวน 298 คือ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำแนกเป็นผู้บริหาร 100 คน และครูผู้สอน 198 คน คน ซึ่งได้จากการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของเครจซี่และมอร์แกน สุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมีค่าอำนาจจำแนกค่าอำนาจจำแนกรายข้ออยู่ระหว่าง 0.415 ถึง 0.965 ค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ เท่ากับ 0.976 ทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป เพื่อหาค่าร้อยะ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันและค่าสัมประสิทธิ์สมการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นําเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 โดยรวมอยู่ในระดับมาก (=4.45, S.D.=0.18) เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านการทำงานเป็นทีม (= 4.72, S.D. = 0.54) รองลงมาได้แก่ ด้านแรงจูงใจ (=4.68, S.D.=0.03) ด้านความยืดหยุ่น (= 4.51, S.D.=0.14) ด้านความคิดสร้างสรรค์ (=4.33, S.D.=0.16) ด้านวิสัยทัศน์ (= 4.30, S.D.=0.16) และ ด้านจินตนาการ (=4.13, S.D.=0.10) ตามลำดับ 2) ประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 โดยรวมอยู่ในระดับมาก (=4.34, S.D.=0.19) เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อยได้แก่ ด้านความสามารถในการพัฒนานักเรียนให้มีทัศนคติทางบวก (=4.66, S.D.=0.04) รองลงมาได้แก่ ด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน (=4.57, S.D.=0.09) ด้านการประกันคุณภาพการศึกษา (= 4.49, S.D.=0.79) ด้านความพึงพอใจในการทำงานของครู (=4.32, S.D.=0.16) ด้านความสามารถในการพัฒนาสถานศึกษา (=4.15, S.D.=0.77) ด้านการมีส่วนร่วม (=4.13, S.D.=0.10) และ ด้านการบริหารจัดการทรัพยากร (=4.09, S.D.=0.07) ตามลำดับ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 มีความสัมพันธ์ในทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4) ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่เป็นตัวพยากรณ์ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3 มี 4 ด้าน ประกอบด้วย ด้านจินตนาการ (X₃) ด้านความคิดสร้างสรรค์ (X₄) ด้านการทำงานเป็นทีม (X₅) และ ด้านแรงจูงใจ (X₆) ซึ่งมีค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยหรืออำนาจในการพยากรณ์ร้อยละ 76.40 (R²=0.764) สามารถสร้างเป็นสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบและคะแนนมาตรฐานตามวิธี (Stepwise) ดังต่อไปนี้ สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ (Unstandardized Score) = 0.863 + 0.299(X₃) + 0.183(X₄) + 0.292(X₅) + 0.253(X₆) สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน (Standardized Score) = 0.154Z(X₃) + 0.279(X₄) + 0.379(X₅) + 0.336(X₆)

เอกสารอ้างอิง

รัษฎากรณ์ อัครจันทร์. (2560). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของครูในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน [ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].

พรชัย เจดามาน. (2560). ความสำคัญของการศึกษาในยุคปฏิรูป. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ธีระ รุญเจริญ. (2554). สุดยอดภาวะผู้นำ: Super leadership. โรงพิมพ์ข้าวฟ่าง.

นัยนา ชนาฤทธิ์. (2556). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5 [วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.

พวงเพ็ชร์ พรหมมณี. (2560). ประสิทธิผลของสถานศึกษาในเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต].

พิมลพรรณ เพชรสมบัติ. (2560). ทักษะการบริหารของผู้บริหารมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี [ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี].

สุจิตรา บุญมา. (2559). ความพึงพอใจของครูกับประสิทธิผลของสถานศึกษา [วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].

Amabile, T. M. (1996). Creativity in context. Westview Press.

Bass, B. M. (1990). Bass & Stogdill’s handbook of leadership: Theory, research, and managerial applications (3rd ed.). Free Press.

Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology.

Mumford, M. D., Scott, G. M., Gaddis, B., & Strange, J. M. (2002). Leading creative people: Orchestrating expertise and relationships. The Leadership Quarterly, 13(6), 705–750. https://doi.org/10.1016/S1048-9843(02)00158-3

Robinson, K. (2011). Out of our minds: Learning to be creative (2nd ed.). Capstone.

Sternberg, R. J. (2003). Wisdom, intelligence, and creativity synthesized. Cambridge University Press.

Torrance, E. P. (1988). The nature of creativity as manifest in its testing. Cambridge University Press.