การพัฒนาทักษะการเขียนย่อความโดยใช้หลักจิตตภาวนาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนโคกสีพิทยาสรรพ์ จังหวัดขอนแก่น
คำสำคัญ:
การเขียนย่อความ, จิตตภาวนา, แผนการจัดการเรียนรู้, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, ความพึงพอใจผู้เรียนบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) พัฒนาแผนการจัดการเรียนรู้เรื่องการเขียนย่อความโดยใช้หลักจิตตภาวนาให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 (2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านการเขียนย่อความก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ และ (3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนโคกสีพิทยาสรรพ์ จังหวัดขอนแก่น จำนวน 12 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย (1) แผนการจัดการเรียนรู้เรื่องการเขียนย่อความโดยใช้หลักจิตตภาวนา (2) แบบวัดผลสัมฤทธิ์ด้านการเขียนย่อความ และ (3) แบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มตัวอย่างสัมพันธ์ (Dependent t-test) ผลการวิจัยพบว่า (1) แผนการจัดการเรียนรู้เรื่องการเขียนย่อความโดยใช้หลักจิตตภาวนา มีประสิทธิภาพของกระบวนการ (E1) เท่ากับ 82.67 และประสิทธิภาพของผลลัพธ์ (E2) เท่ากับ 83.89 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ที่ 80/80 (2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านการเขียนย่อความหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียนเท่ากับ 17.30 (S.D. = 10.15) และคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนเท่ากับ 25.20 (S.D. = 2.98) และ (3) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้โดยรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.47) โดยด้านสื่อและอุปกรณ์การเรียนการสอนมีค่าเฉลี่ยสูงสุด (x̄ = 4.53) รองลงมา ได้แก่ ด้านการวัดและประเมินผล (x̄ = 4.52) ด้านการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน ( = 4.44) และด้านเนื้อหา ( = 4.38)
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จุฑาทิพย์ ไกรนรา, และคณะ. (2560). การพัฒนาความสามารถในการเขียนย่อความของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้ชุดการสอนแบบแผนผังความคิด. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(1), 80–90.
ดิษยทรรศน์ ศรีบุญเรือง. (2561). นวัตกรรมกับการเรียนรู้วรรณกรรม (พิมพ์ครั้งที่ 2). อภิชาตการพิมพ์
ถิรพัฒน์ หล้าเตียง, และ อธิกมาส มากจุ้ย. (2567). การพัฒนาความสามารถในการเขียนย่อความของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ด้วยการจัดการเรียนรู้เชิงรุก. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, 15(1), 47–61.
ฐะปะนีย์ นาครทรรพ. (2550). หนังสือเรียนสาระการเรียนรู้พื้นฐาน กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ช่วงชั้นที่ 3. อักษรเจริญทัศน์.
เทพสุดา แพงจันทร์ศรี. (2566). การพัฒนาความสามารถด้านการเขียนย่อความโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบห้องเรียนกลับด้านร่วมกับหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(11), 55–68.
วรรณี โสมประยูร. (2544). การสอนภาษาไทยระดับประถมศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 4). ไทยวัฒนาพานิช.
ศุภณัฐ เทียนทอง, และ รัศมี ธัญญาศิริทรัพย์. (2560). การพัฒนาความสามารถด้านการเขียนย่อความของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้รูปแบบการสอนซิปปาร่วมกับแผนภาพความคิด. วารสารวิชาการสถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ 1, 8(2), 124–136.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). รายงานผลการประเมินคุณภาพผู้เรียน (NT)
ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2566. กระทรวงศึกษาธิการ. สืบค้นเมื่อ 12 สิงหาคม 2567, จาก http://180.1244.42/NT/ExamWeb/FrLogin.aspx?ReturnUrl=%2fNT%2fExamWeb%2f.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Authors

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

