ทักษะอารมณ์และสังคมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5

Khanittha Supacharee

Authors

Khanittha Supacharee College of Asian Scholars, Khon Kaen, Thailand

Keywords:

Emotional Intelligence, Social Skills, Soft Skills, School Administrators

Abstract

This research aimed to study 1) the level of emotional and social skills of school administrators, 2) the effectiveness of educational institutions, 3) the relationship between school administrators' emotional and social skills and school effectiveness, and 4) the emotional and social skills of school administrators that affect school effectiveness. The sample consisted of 341 school administrators and teachers. The instrument was a five-point rating-scale questionnaire with a reliability coefficient of 0.988. Data were analyzed using mean, standard deviation, Pearson's correlation coefficient, and stepwise multiple regression analysis. The findings showed that 1) the overall emotional and social skills of school administrators were at a high level; ethics in work and professionalism had the highest mean, followed by collaboration and teamwork, while analytical thinking and systematic problem-solving had the lowest mean; 2) overall school effectiveness was at a high level; community participation had the highest mean, followed by a learning-conducive environment and desirable learner characteristics, while student academic achievement had the lowest mean; 3) emotional and social skills and school effectiveness had a positive relationship at a moderate level with statistical significance at the .01 level; and 4) emotional intelligence, learning and self-development, creative and innovative thinking, and collaboration and teamwork jointly predicted 34.7% of school effectiveness with statistical significance at the .01 level.

References

จตุภูมิ เขตจัตุรัส. (2555). การวิจัยทางการศึกษา: ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2553). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 12). ไทเนรมิตกิจ อินเตอร์ โปรเกรสซิฟ.

ณัฏฐณิชา ภูดีสม. (2565). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].

ปัทมา เนตรทอง. (2563). ปัจจัยการบริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการบริหารงานของโรงเรียนในอำเภอวิเชียรบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 3. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 7(2).

พัณภัสสา แก้วคำไสย์. (2567). การวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างการบริหารแบบมีส่วนร่วม ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง และประสิทธิผลโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. Silpakorn University e-Journal (Social Sciences, Humanities, and Arts), 44(1), 95–110. https://doi.org/10.14456/sujthai.2024.8

พิเชษฐ์ วงศ์ประเทศ. (2564). การพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำทางอารมณ์และสังคมสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน [วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น].

ภาคิน รูปเหมาะ. (2565). ประสิทธิผลของโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร].

วรรณภา ไทยประยูร. (2564). ภาวะผู้นำของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี].

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5. (2567). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 5.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

เอกชัย เคนท้าว. (2566). ทักษะภาวะผู้นำด้าน Soft Skills ของผู้บริหารที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบึงกาฬ [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น].

CASEL. (2020). The benefits of school-based social and emotional learning programs: Highlights from a major new report. https://casel.org/the-benefits-of-school-based-social-and-emotional-learning-programs/

Ghanem, B. O., & Abu Awwad, F. M. (2019). The degree of principals’ practice of leadership skills from the perspective of UNRWA school teachers. International Education Studies, 12(7), 106–118. https://doi.org/10.5539/ies.v12n7p106

Goleman, D. (1998). Emotional intelligence: Why it can matter more than IQ. Bantam Books.

Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2013). Educational administration: Theory, research, and practice (9th ed.). McGraw-Hill.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308

Mott, P. E. (1972). The characteristics of effective organizations. Harper & Row.

Muchanje, P. N. (2020). Effect of soft skills training in secondary school principal’s performance in Kenya. In Universities, entrepreneurship and enterprise development in Africa: Conference proceedings 2020 (pp. 166–175). Bonn-Rhein-Sieg University of Applied Sciences. https://doi.org/10.18418/978-3-96043-083-4_166

Weissberg, R. P., Durlak, J. A., Domitrovich, C. E., & Gullotta, T. P. (2015). Social and emotional learning: Past, present, and future. In J. A. Durlak, C. E. Domitrovich, R. P. Weissberg, & T. P. Gullotta (Eds.), Handbook of social and emotional learning: Research and practice (pp. 3–19). Guilford Press.