การศึกษากลุ่มความเครียดของนักศึกษาสถาบันเทคโนโลยีจิตรลดา

บทคัดย่อ

การศึกษากลุ่มความเครียดของนักศึกษาสถาบันเทคโนโลยีจิตรลดา มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษากลุ่มความเครียด 2) เพื่อประเมินความเครียด และ 3) เพื่อเปรียบเทียบข้อมูลส่วนบุคคลกับกลุ่มความเครียดของนักศึกษาสถาบันเทคโนโลยีจิตรลดา เป็นการศึกษาวิจัยเชิงปริมาณโดยเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม (SPST-20)  จากกลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปี 1 จำนวน 145 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนาด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างด้วย ANOVA (α = .05) ผลการศึกษาพบว่า โดยรวมกลุ่มตัวอย่างมีระดับความเครียดอยู่ในระดับน้อยถึงปกติ (คะแนนเฉลี่ยรวม   = 2.64, SD = 0.87) แต่พบร้อยละ 15.90 ของกลุ่มตัวอย่างอยู่ในกลุ่มที่มีความเครียดสูงกว่าปกติมาก (คะแนนรวม 30–60) และมิติด้านเชาว์ปัญญามีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด ( = 3.08, SD = 0.89) นอกจากนี้ ผลการวิเคราะห์เปรียบเทียบพบว่า เพศส่งผลอย่างมีนัยสำคัญต่อคะแนนความเครียดทุกมิติ     (p < .05) ขณะที่ตัวแปรอื่น ๆ เช่น ดัชนีมวลกาย ที่พัก จำนวนเพื่อนสนิท และภูมิลำเนา ไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติข้อเสนอแนะเชิงปฏิบัติ ได้แก่ (1) การพัฒนาโปรแกรมเสริมทักษะการจัดการความเครียดเชิงเชาว์ปัญญา (2) การออกแบบมาตรการสนับสนุนสุขภาพจิตที่คำนึงถึงความแตกต่างระหว่างเพศ และ (3) การเฝ้าระวังกลุ่มที่มีความเครียดสูงเพื่อการแทรกแซงที่เหมาะสม