ความต้องการฝึกอบรมทักษะดิจิทัลของพนักงานการเคหะแห่งชาติ

ชวิศา จิตต์ชื่น; ภิรดา ชัยรัตน์

ผู้แต่ง

ชวิศา จิตต์ชื่น มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, ประเทศไทย
ภิรดา ชัยรัตน์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การเคหะแห่งชาติ, ความต้องการฝึกอบรม, ทักษะดิจิทัล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์ เพื่อศึกษาความต้องการฝึกอบรมทักษะดิจิทัลของพนักงานการเคหะแห่งชาติ และเพื่อเปรียบเทียบความต้องการฝึกอบรมทักษะดิจิทัลของพนักงานการเคหะแห่งชาติ จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือพนักงานของการเคหะแห่งชาติ ระดับ 3 – 6 ซึ่งเป็นพนักงานระดับปฏิบัติการ จำนวน 162 คน เก็บข้อมูลผ่านแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติร้อยละ ความถี่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานด้วยสถิติการทดสอบที การวิเคราะห์แปรปรวนทางเดียว และทดสอบความแตกต่างรายคู่ด้วยวิธี LSD ผลการศึกษาพบว่า 1) ความต้องการฝึกอบรมทักษะดิจิทัลของพนักงานการเคหะแห่งชาติ โดยรวมอยู่ในระดับมาก คิดเป็นร้อยละ 4.20 พบว่า ด้านการแก้ปัญหามีความต้องการในระดับมาก ที่สุดเมื่อเทียบกับด้านอื่นๆ คิดเป็นร้อยละ 4.27 รองลงมาคือ ด้านความปลอดภัย คิดเป็นร้อยละ 4.23 2) ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า พนักงานการเคหะแห่งชาติ ที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา ตำแหน่งงาน อายุการทำงาน และหน่วยงานที่สังกัด (ระดับฝ่าย) แตกต่างกัน มีความต้องการฝึกอบรมทักษะดิจิทัล ไม่แตกต่างกัน

เอกสารอ้างอิง

คณะกรรมการการเคหะแห่งชาติ. (2567). แผนแม่บทการบริหารทุนมนุษย์การเคหะแห่งชาติ พ.ศ. 2566 – 2570 (ฉบับปรับปรุงปี 2567) และแผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ 2568. การเคหะแห่งชาติ. https://www.nha.co.th/wp-content/uploads/2022/03/O14-%E0%B9%81%E0%B8%9C%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%AB%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%B8%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B8%E0%B8%A9%E0%B8%A2%E0%B9%8C-2566-2570-%E0%B8%89%E0%B8%9A%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9A.pdf

จักรพันธ์ กิตตินรรัตน์, และ อรณัฏฐ์ อชีรญาวัฒน์. (2567). การสุ่มตัวอย่างในงานวิจัย: หลักการ วิธีการ และการประยุกต์ใช้. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการศึกษา, 2(1), 39–55. https://so11.tci-thaijo.org/index.php/IAEM/article/view/1111

เชิดพงษ์ งอกนาวัง, เอกราช โฆษิตพิมานเวช, และ ยิ่งสรรค์ หาพา. (2567). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา. Journal of Modern Learning Development, 9(6), 482–493. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article/view/268172

ณัชภัส พรมมา, และ วัลลภา เฉลิมวงศาเวช. (2568). แนวทางการส่งเสริมทักษะการรู้ดิจิทัลของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครนายก. วารสารวิจยวิชาการ, 8(3), 175–190. https://doi.org/10.14456/jra.2025.63

ธีร์ดนัย กัปโก, อมรรัตน์ เตชะนอก, และ เตชธมฺโม (เฮียงเหี่ย), พ. (2566). การพัฒนาตัวแบบพฤติกรรมการปรับตัวเชิงวัฒนธรรมองค์กรของบุคลากร มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตขอนแก่น ในช่วงสถานการณ์โควิด 19. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 5(4), 1027–1040. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jemri/article/view/264224

นนทพร ธีระวัฒนสุข, กมลพร กัลยาณมิตร, สถิตย์ นิยมญาติ, และ ชูชีพ เบียดนอก. (2568). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัลของหน่วยงานภาครัฐ ในเขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร. มจร การพัฒนาสังคม, 10(1), 240–253. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JMSD/article/view/272160

ภัทราพร จันตะนี. (2565). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการและนวัตกรรมทางสังคมศาสตร์, 4(1), 204–216. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JAIS/article/view/1680

วรรณากร พรประเสริฐ, ธิวานนท์ พูพวก, พิทยา ดวงตาดำ, ธนพงษ์ พรมใหม่, พัชรพรรณ จำนงนิจ, เอื้อมพร วิทยารัฐ, และ รักษิต สุทธิพงษ์. (2568). การประเมินความต้องการจำเป็นการรู้เท่าทันดิจิทัลของนิสิตครู หลักสูตรควบระดับปริญญาตรีสองปริญญา มหาวิทยาลัยพะเยา. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่, 3(5), 452–471. https://so12.tci-thaijo.org/index.php/MADPIADP/article/view/3972

สุพรรณี ไชยอำพร. (2560). ทุนทางสังคมกับการเสริมสร้างทุนมนุษย์ ในเขตเมืองชายแดน กรณีศึกษาเปรียบเทียบประเทศไทยกับกัมพูชา. วารสารพัฒนาสังคมและยุทธศาสตร์การบริหาร, 19(2). https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jsd/article/view/100936

สุพัฒน์ สุกมลสันต์. (2560). การเปรียบเทียบก่อนและหลังการทดสอบรวมเพื่อการวิจัย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(2), 51–70. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/bruj/article/view/121435

Best, J. W., & Kahn, J. V. (2016). Research in Education (Tenth edition). Pearson.

Brande, L. V. den, Carretero, S., Punie, Y., & Vuorikari, R. (2016). DigComp 2.0: The digital competence framework for citizens. Publications Office of the European Union. https://data.europa.eu/doi/10.2791/11517

Bujang, M. A., Omar, E. D., & Baharum, N. A. (2018). A Review on Sample Size Determination for Cronbach’s Alpha Test: A Simple Guide for Researchers. The Malaysian Journal of Medical Sciences: MJMS, 25(6), 85–99. https://doi.org/10.21315/mjms2018.25.6.9

Caplanova, A., & Szakadatova, E. (2025). Digitalisation of the public sector in Thailand – Insights into Thailand’s public sector digitalisation strategy. Open Research Europe, 5, 209. https://doi.org/10.12688/openreseurope.19868.2

Organisation for Economic Co-operation and Development. (2014). Development Co‑operation Report 2014: Mobilising Resources for Sustainable Development. Development Co‑operation Report, 2014. https://doi.org/10.1787/dcr-2014-en

Yamane, T. (1967). Statistics: An Introductory Analysis (2 ed.). Harper & Row.