การสมรสโดยปราศจากเจตนาเป็นคู่สมรสกับความเป็นธรรมในการเรียกค่าทดแทนจากบุคคลภายนอก
คำสำคัญ:
การสมรส, คู่สมรส, ค่าทดแทน, ชู้, ความเป็นธรรมบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหลักกฎหมายเกี่ยวกับการสมรสตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงเอกสารและการวิเคราะห์กรณีศึกษาจากคดีจริง ศึกษาจากตัวบทกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกา ตำรา บทความทางวิชาการ คำคู่ความ คำเบิกความ พยานหลักฐานในสำนวนคดี และคำพิพากษา ผลการวิจัยพบว่า ทะเบียนสมรสเป็นพยานหลักฐานสำคัญในการพิสูจน์สถานะทางทะเบียน แต่ไม่ใช่ข้อยุติเด็ดขาดเกี่ยวกับเจตนาแท้จริงของบุคคลทั้งสองในขณะจดทะเบียนสมรส เพราะมาตรา 1458 บัญญัติให้การสมรสทำได้ต่อเมื่อบุคคลสองคนยินยอมเป็นคู่สมรสกัน หากการสมรสขาดเจตนาดังกล่าว ย่อมอาจเป็นการสมรสที่ฝ่าฝืนมาตรา 1458 และเป็นโมฆะตามมาตรา 1495 และในคดีเรียกค่าทดแทนตามมาตรา 1523 ศาลควรพิจารณาทั้งสถานะทางทะเบียน เจตนาการสมรส ความสุจริตของผู้เรียกร้อง ความสัมพันธ์สมรสในทางข้อเท็จจริง และความเสียหายที่เกิดขึ้นจริงประกอบกัน
เอกสารอ้างอิง
พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ 24) พ.ศ. 2567. ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม 141 ตอนที่ 58 ก วันที่ 24 กันยายน 2567 สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์: วิญญูชน. 2564.
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง: วิญญูชน. 2566.
คำพิพากษาฎีกาที่ 1067/2545. สืบค้นจากฐานข้อมูลคำพิพากษาศาลฎีกา
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Authors

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

