การบริหารเชิงกลยุทธ์ที่ส่งผลต่อความเป็นพลเมืองดีของผู้เรียน ตามพระบรมราโชบายด้านการศึกษาในหลวงรัชกาลที่ 10 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1
คำสำคัญ:
การบริหารเชิงกลยุทธ์, ความเป็นพลเมืองดี, พระบรมราโชบายด้านการศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษาความเป็นพลเมืองดีของผู้เรียนตามพระบรมราโชบายด้านการศึกษาในหลวงรัชกาลที่ 10 3) ศึกษาการบริหารเชิงกลยุทธ์ที่ส่งผลต่อความเป็นพลเมืองดีของผู้เรียนตามพระบรมราโชบายด้านการศึกษาในหลวงรัชกาลที่ 10 4) ศึกษาแนวทางการพัฒนาการบริหารเชิงกลยุทธ์ที่ส่งผลต่อความเป็นพลเมืองดีของผู้เรียนตามพระบรมราโชบายด้านการศึกษาในหลวงรัชกาลที่ 10 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู 370 คน โดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น ผู้ให้ข้อมูลเชิงคุณภาพ 8 คน ได้แก่ ผู้บริหารการศึกษา ศึกษานิเทศก์ และผู้บริหารสถานศึกษา เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์การถดถอยพหุคูณ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย 1) การบริหารเชิงกลยุทธ์ของสถานศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ การกำหนดกลยุทธ์ รองลงมาคือ การนำกลยุทธ์ไปปฏิบัติการวิเคราะห์สภาพแวดล้อมการควบคุมและประเมินกลยุทธ์ 2) ความเป็นพลเมืองดีของผู้เรียนตามพระบรมราโชบายด้านการศึกษาในหลวงรัชกาลที่ 10 โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ มีทัศนคติที่ถูกต้องต่อบ้านเมือง รองลงมาคือ มีพื้นฐานชีวิตที่มั่นคง-มีคุณธรรม เป็นพลเมืองดี และมีงานทำ-มีอาชีพ 3) การบริหารเชิงกลยุทธ์มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูงมากกับความเป็นพลเมืองดีของผู้เรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01ตัวแปรที่สามารถพยากรณ์ได้ได้แก่ การวิเคราะห์สภาพแวดล้อม การควบคุมและประเมินกลยุทธ์และการกำหนดกลยุทธ์ ตามสมการ Ŷ = .947 + .450(X1) + .252(X4) + .108(X2) 4) แนวทางการพัฒนาที่สำคัญ ได้แก่ การดำเนินการอย่างเป็นระบบ ต่อเนื่องเน้นการเรียนรู้แบบโครงงานฐานชุมชน โดยการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน
เอกสารอ้างอิง
ชัยยศ จินารัตน์. (2565). แนวทางการพัฒนาปัจจัยองค์ประกอบความเป็นพลเมืองดีให้มีผลต่อประชาสังคมแนวใหม่. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 4(3), 327–336.
ชุภิดา ไชยพิเดช, เอกลักษณ์ เพียสา, & วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2568). องค์ประกอบการบริหารเชิงกลยุทธ์และความเป็นเลิศของโรงเรียน. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. (ควรตรวจสอบและเพิ่มปีที่ (Volume), ฉบับที่ (Issue) และเลขหน้า (Pages))
ณฐมล วัตรุจีกฤต, พระครูเขมธรรมโฆสิต, & บุญเลิศ วีระพรการต์. (2567). การบริหารสถานศึกษาตามพระบรมราโชบายด้านการศึกษา รัชกาลที่ 10 ของโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ กลุ่ม 7 ฝั่งอันดามัน สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 6(4), 361–372.
บุญใจ ศรีสถิตย์นรากูร. (2553). ระเบียบวิธีการวิจัยทางพยาบาลศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 5). คณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรพิมล อุ่นเสียม. (2561). ความสัมพันธ์ของการบริหารเชิงกลยุทธ์ของผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3 [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].
สกุนตลา รัตนไพบูลย์วัฒนา. (2564). การบริหารเชิงกลยุทธ์กับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ของโรงเรียนเอกชนในจังหวัดราชบุรี [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). นโยบายและจุดเน้นของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. กระทรวงศึกษาธิการ.
หทัยชนก รสหอม, เบญจพร ชนะกุล, & สุภาพ เต็มรัตน์. (2567). การบริหารเชิงกลยุทธ์ที่ส่งผลต่อการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(2), 833–846.
Banks, J. A. (2017). Failed citizenship and transformative civic education. Educational Researcher, 46(7), 366–377.
European Commission/EACEA/Eurydice. (2017). Citizenship education at school in Europe 2017. Publications Office of the European Union.
González-Valencia, G., Massip Sabater, M., & Santisteban Fernández, A. (2022). Critical global citizenship education: A study on secondary school students. Frontiers in Education, 7, Article 867113. https://doi.org/10.3389/feduc.2022.867113
Kalev, L., Hytti, M., Hallik, M., & Sandström, N. (2025). Citizenship education for contemporary democracy: Challenges and gaps in six European countries. Societies, 15(12), 355. https://doi.org/10.3390/soc15120355
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308
Likert, R. (1967). The method of constructing an attitude scale. In M. Fishbein (Ed.), Readings in attitude theory and measurement (pp. 90–95). Wiley.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Journal of Buddhist Education and Research (JBER)

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.

