การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้รายวิชามนุษย์กับการใช้ชีวิตในยุคดิจิทัลแบบบูรณาการสหวิทยา ของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและแนวทางการพัฒนารูปแบบ 2) เพื่อพัฒนารูปแบบ 3) เพื่อทดลองใช้รูปแบบ และ 4) เพื่อประเมินรูปแบบการจัดการเรียนรู้รายวิชามนุษย์กับการใช้ชีวิตในยุคดิจิทัลแบบบูรณาการสหวิทยา ของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ใช้วิธีการวิจัยแบบการวิจัยและพัฒนา (R&D) กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 96 รูป/คน กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ อาจารย์ผู้สอน และผู้บริหาร จำนวน 10 รูป/คน  กลุ่มผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 5 คน เพื่อตรวจสอบความตรงของเนื้อหา (IOC) กลุ่มผู้เชี่ยวชาญในการสนทนากลุ่มเฉพาะ (Focus Group Discussion) จำนวน 10 คน ด้วยการเลือกแบบเจาะจง กลุ่มเป้าหมายทดลองใช้รูปแบบ จำนวน 25 รูป/คน  กลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย จำนวน 10 รูป/คน เพื่อประเมินผลลัพธ์ด้านประสิทธิภาพ ประสิทธิผล และผลกระทบของรูปแบบการจัดการเรียนรู้เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ แบบสนทนากลุ่ม และคู่มือหลักสูตร สถิติที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t-test (Dependent) ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันการจัดการเรียนรู้รายวิชามนุษย์กับการใช้ชีวิตในยุคดิจิทัล แบบบูรณา    การสหวิทยา ของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย โดยรวมรายด้านอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด คือ ด้านการคิดสร้างสรรค์ การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้ ด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด ด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุดคือ ด้านการบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้ 2) รูปแบบการจัดการเรียนรู้รายวิชามนุษย์กับการใช้ชีวิตในยุคดิจิทัลแบบบูรณาการสหวิทยา ของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย โดยใช้รูปแบบโครงสร้างหลักสูตรประกอบด้วย 1. ความเป็นมา 2.หลักการของรูปแบบ 3.วัตถุประสงค์ 4.กระบวนการของรูปแบบ 5.โครงสร้างการออกแบบ 6.เนื้อหา 7. สื่อ - วัสดุอุปกรณ์ 8.การวัดและประเมินผล มีองค์ประกอบ 6 องค์ประกอบ คือ 1. การบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้ 2. การพัฒนาความคล่องทางดิจิทัล 3. การสร้างนวัตกรรมการเรียนรู้การใช้เทคโนโลยีดิจิทัล 4. การรู้ทันเทคโนโลยีดิจิทัล 5. การคิดสร้างสรรค์ในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้ 6. คุณธรรม จริยธรรม จรรยาบรรณการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล 3) ผลการทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้รายวิชามนุษย์กับการใช้ชีวิตในยุคดิจิทัลแบบบูรณาการสหวิทยา พบว่า คะแนนก่อนอบรม (Pretest) และหลังอบรม (Posttest) มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.5 4) การประเมินรูปแบบการจัดการเรียนรู้รายวิชามนุษย์กับการใช้ชีวิตในยุคดิจิทัล แบบบูรณาการสหวิทยา พบว่า ผลการประเมินโดยรวมอยู่ในระดับมาก ด้านประสิทธิภาพ ด้านประสิทธิผลมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ระดับมาก  ด้านผลกระทบมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ระดับมากที่สุด