การพัฒนาชุดการสอน เรื่องศาสนากับการดำเนินชีวิต โดยใช้รูปแบบโครงงานเป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มเครือข่ายหนองแสง จังหวัดอุดรธานี

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อพัฒนาชุดการสอน เรื่องศาสนากับการดำรงชีวิต โดยใช้รูปแบบโครงงานเป็นฐาน เป็นไปตามเกณฑ์ 80/80 (2) เพื่อเปรียบเทียบทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนก่อนและหลังเรียน (3) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียนในรายวิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม และ (4) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มเครือข่ายหนองแสง จังหวัดอุดรธานี ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐาน ประชากร ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มเครือข่ายหนองแสง จำนวนทั้งสิ้น 15 โรงเรียน จำนวน 293 คน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนบ้านทับไฮ จำนวน 31 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้ แบบทดสอบก่อนและหลังเรียน แบบวัดทักษะการคิดวิเคราะห์ก่อนและหลังเรียน และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า t-test รวมทั้งการหาประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้ด้วยสูตร E1/E2 ผลการวิจัยพบว่า (1) ชุดการสอนที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพเท่ากับ 81.69/81.07 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่กำหนด (2) ทักษะการคิดวิเคราะห์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ( = 24.32, S.D. 1.56)  (3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ( = 24.13, S.D. 1.73)  (4) ความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.60, S.D. 0.118)

            องค์ความรู้ที่ได้จากการวิจัยชี้ให้เห็นว่าการพัฒนาชุดการสอนร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนรู้ ส่งเสริมทักษะการคิดวิเคราะห์ และยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญและมุ่งพัฒนาทักษะการคิดของผู้เรียนต่อไป